De dochter van een vriendin is met 47 met pensioen. Hoe kan dat? Nou, ze wist al van heel jonge leeftijd dat ze niet haar hele leven afhankelijk wilde gaan zijn van een werkgever of werken, om te kunnen leven. En dat haar dagen gevuld moesten worden met geld verdienen.

Hoe deed ze dat? Ze begon al vroeg met sparen en slim geld wegzetten waar ze niet aankwam. Ze kocht vrijwel geen prullaria, had geen dure kleding en maakte geen jaarlijkse vliegreizen. Haar uitspraak: “ik hoef geen dingen te kopen, om indruk te maken op anderen die ik soms ook helemaal niet zo leuk vind”. Bovendien, vindt ze, is het kortstondige geluk van een nieuwe aankoop meestal snel uitgedoofd.

Ook had ze altijd werk waar ze blij van werd en wat haar een gevoel van voldoening geeft. Nu is zij 47 en heeft dezelfde leefstijl als voorheen. Alleen heeft ze nu de volledige vrijheid te doen wat ze wil, met wie en wanneer ze dat wil.

De grap is dat dit binnen bereik is van veel meer mensen. Van bijna iedereen eigenlijk. Financiele onafhankelijkheid wordt groter op het moment dat we op jonge leeftijd snappen dat het kopen van spullen, grotere huizen, auto’s en dure verre vakanties niet altijd gelukkig maakt. Hoe eerder we dat omarmen hoe vrijer we kunnen worden.

En zit ze nu duimen te draaien? Integendeel. Vrijwilligerswerk, sporten en in de natuur zijn vullen haar dagen. Dat deed ze eeder ook al veel, alleen nu meer.