Een prachtige beschrijving van filosoof David Whyte van het dilemma van zelfrealisatie die altijd afhankelijk is van het samen doen met anderen. Zonder de eigen integriteit te verliezen.

“Wat een mens ook voor zichzelf verlangt, het zal niet precies zo uitkomen als hij het zich aanvankelijk had voorgesteld of bedacht… Wat er altijd gebeurt, is de ontmoeting tussen wat je van je wereld verlangt en wat de wereld van jou verlangt. Het is die grens waar je jezelf hoort en waar je de wereld hoort.

En die grens is de enige plek waar dingen echt zijn… waar je probeert je integriteit en gegrondheid te bewaren, terwijl je je blik en je stem gericht houdt op de horizon waar je naartoe gaat, of de horizon van de persoon die je ontmoet.” ~ David Whyte