Een collega filmmaker sprak zijn frustratie uit over het feit dat zijn klant maar niet reageert nadat hij de video had opgestuurd. Heel herkenbaar. Je doet je stinkende best en er komt geen reactie, geen goedkeuring of desnoods kritiek waar je dan weer wat mee kunt.

Ik vroeg hem waar hij nu werkelijk mee zat. Blijkt dat dit toch wel gebrek aan aandacht is van die klant en het gevoel genegeerd te worden. Hij gaf toe dat het toch een ‘egodingetje’ is.

De sleutel zit in twee dingen. Zijn klant is helemaal niet bezig met hem maar alleen met zichzelf. De klant heeft duizend dingen te doen en de film is geen prioriteit. Zodra dat wel zo is dan komt die klant vanzelf in de lucht met een reactie.

Als we dat weten, en dit geldt in het algemeen voor alles en iedereen, dan hoeven we ons gevoel van eigenwaarde niet te laten afhangen van de goedkeuring van anderen. Dit is er helaas al in de vroege jeugd ingeslopen. We deugen als we goedgekeurd worden en we deugen niet als goedkeuring uitblijft.

Zolang we ons best doen en anderen niet moedwillig nadeel toebrengen deugen we altijd. Een eye opener.