‘Gratis bestaat niet, het is lulkoek’, schrijft Leo Pot in zijn boekje ‘Lulkoek’. Het geld moet ergens vandaan komen, en dat is altijd bij de consument. En het is waar.

Ik moet ook vaak lachen als ik in een winkel of online lees ’tweede artikel gratis, of gratis proeven en gratis verzending’.  We zijn als mens dol op en verblind door het woordje gratis. Om het maar niet te hebben over het ‘gratis’ gebruik van zoekmachines. Die verdienen zich suf aan ons prijsgeven van de privacy.

Een fenomeen dat aan gratis kleeft is het zogenaamde ‘reciprociteitseffect’. Reciprociteit is als iemand je iets geeft dat je iets terug wil geven. Dat kan zijn het kopen van een veel te dure fles olijfolie na gratis proeven in de buurtsuper. Het kan zo ver gaan als het je tóch laten verleiden tot aanschaf van een niet geplande gloednieuwe auto of keuken omdat het showroommedewerker zo vriendelijk koffie serveert. Je denkt, dat zal toch niet, maar het gebeurt.

Gratis zet regelmatig aan tot onnodige aankopen. Wees dus op je hoede voor gratis.