Het leven is geen race, waarom dan rennen?
De drang om vooruit te willen komen in het leven wordt voornamelijk veroorzaakt door onszelf te vergelijken met anderen.
Vergelijken is als drijfzand. Hoe meer je erin verstrikt raakt hoe vaster je komt te zitten.
We vergeten dat geen enkel leven met dat van een ander te vergelijken is. We worden van jongs af aan getraind om te wedijveren. Op school, in sport, op het werk. Zelfkritiek zorgt ervoor dat we er van balen ‘er nog niet te zijn’.
Het dilemma is dat als we ergens ‘aankomen’ er altijd wel weer een nieuw doel is waar we naar toe snellen. Zo werkt het leven niet.
Alan Watts legt uit dat je ook niet kunt genieten van een maaltijd als je elke hap naar binnen schrokt. Het leven kan ook niet worden gewaardeerd als je niet elk moment vol beleeft.
Snelheid krijgt je op meer plekken, maar diepte zorgt ervoor dat je het leven echt beleeft. Zonder diepte wordt het leven een diashow die je je nauwelijks kunt herinneren.