Ik las deze quote van Thomas Jefferson. “Niet minder dan twee uur per dag moet worden gewijd aan lichaamsbeweging zonder je veel aan te trekken van het weer. Als het lichaam zwak is, zal de geest niet sterk zijn.” (uit Bill Bryson’s Het Lichaam, een Reisgids).

De mens is evolutionair ontwikkeld om heel lang op een drafje te kunnen lopen. Niet heel hard maar wel constant en langdurig. Dat is ook een van de manieren waarop we het het als mens hebben overleefd. We konden dieren uitputten door maar lang genoeg achter ze aan te hobbelen.

Onze voorouders waren jager verzamelaars. We werkten vroeger hard voor ons eten. We liepen gemiddeld 18 kilometer per dag om voldoende calorieën te kunnen vangen of plukken. Onze lichamen konden lange tijd actief zijn en we waren tegelijk nooit actiever dan noodzakelijk. Lichaamsbeweging was belangrijk en rust was ook noodzakelijk.

Het lijkt of de moderne mens alleen het tweede aspect van de oermens in ere houdt. Deze moest ook in magere jaren overleven en dus paste het lichaam zich aan doordat het vet kon en nog steeds kan opslaan.

Bryson’s boek geeft een prachtig en vriendelijk beeld over hoe we anders naar ons lichaam kunnen kijken. En ermee omgaan. Makkelijk geschreven, vol humor en een handboek voor elke keukentafel.