Er zijn altijd mensen die zeggen dat je te duur bent. En dat is goed. Want dan is je prijs goed.

Ze starten dan met 50% minder. Dat is vaak omdat ze het vooraf nog niet vertrouwen of het goed komt. Het budget is er wel, maar afdingen proberen kan geen kwaad..

Oplossing: 50% voorafgaand aan de levering van de dienst en 50% na tevreden ontvangst en oplevering.

Wel zorgen dat de eerste termijn alle kosten dekt. Of het nu gaat om €200 of €20.000, het principe blijft hetzelfde. Het is een voor beide partijen veilige en prettige werkzijze.

(Glim)lachen is gratis therapie.

Vrijwel alles om je heen is verzonnen door mensen die niet slimmer waren dan jij.

Ja, ze hadden een inzicht en ze zijn nieuwsgierig en kijken of het lukt. Ze deden er in elk geval iets mee.

Wat ze ook doen is proberen te weten te komen wat ze nog niet weten.

Hoe dan ook: we hebben het allemaal in ons om dingen te bedenken en te gaan doen.

Dingen die we niet voor mogelijk achten, tenzij we nieuwsgierig aan de slag gaan.

Als je de interessantste persoon in de kamer bent, dan zit je mogelijk  in de verkeerde kamer.

In eerste instantie dacht ik, wat een flauwekul toen iemand dit zei. Erover doordenkend denk ik dat mensen die interessant en zeer succesvol zijn, jou en mij wel eens hard nodig kunnen hebben om wie wij zijn en wat wij brengen. Ze zijn  vaak eenzamer dan we denken.

Contact met ons kan veel voor hen betekenen. Erop afstappen dus, en kijken wat we kunnen doen voor hen.

De oorspronkelijke bedenker van de Mac (Apple) interface zei dat je nooit van tevoren een meesterwerk kunt bedenken.

Susan Kare: “Je moet hard nadenken, hard werken, en dan proberen een schilderij te maken dat naar je zin is. En dan, als je geluk hebt, zal je werk een publiek vinden waaarvoor het betekenis heeft.”

Malcolm Gladwell noemt dit in zijn gelijknamige boek ‘Outliers’. Een dienst voor een beperkt aantal echte fans die weer doorvertellen over hoe blij ze zijn.

Het voordeel van deze aanpak is dat je je niet hoeft te richten op wat de meerderheid wil. Die wedstrijd kun je ook nooit winnen.

Luister om te begrijpen, niet om te weerspreken.

De beste samenwerking is lange termijn. Nooit eenmalig. De meeste energie zit in kennismaken, aftasten, opstarten.

Alles is onzeker tot je aan elkaar hebt laten zien wie je bent en waar je voor staat.

Bij de tweede en volgende keren ben je blij elkaar weer te zien.

Vertrouwen ontstaat en groeit op lange termijn. En de kwaliteit van de producties daarmee ook.

Perfectionisme is meestal een uiting van angst voor afkeuring. En een reden om het niet of nog niet te doen of op te leveren. Wat dat ook is.

Ga er maar vanuit dat iedereen dat in elk geval een beetje heeft.

Je kunt het goede voorbeeld geven door daar niet meer aan mee te doen. Kan jou het schelen als het niet helemaal lekker gaat?

Het kan anderen, en vooral jezelf inspireren, er gewoon voor te gaan. De grap bovendien is: perfect is wiskundig zo goed als onmogelijk. Het is namelijk subjectief.

“Neem het heft van je leven in eigen hand, wat gebeurt er dan?

Iets verschrikkelijks: niemand valt meer iets te verwijten.” ~ Erica Jong

“Als het niet klopt, doe het niet. Als het niet waar is , zeg het niet.”

Deze uitspraak van Marcus Aurelius kan bijna altijd helpen.

We voelen soms aan dat iets niet goed is. Toch doen we het dan wel bijvoorbeeld vanwege het niet willen missen van een kans, tegen beter weten in.

Het tweede: voorkom het doen van onware uitspraken. Die is lastiger, omdat we soms meegaan in wat anderen zeggen zonder écht te weten of het klopt.

Het boek Meditations, Overpijnzingen in de vertaling, sla ik vrijwel elke dag open. En elke keer weer raakt de Romeinse filosoof mij met zijn wijsheid.

Ik ken mensen die ook zonder hond in het bos wandelen en daar zichzelf uitlaten. Het goede leven is mooi, kostbaar en niet duur.

Uit Harry Starren’s column in Optimist Magazine nr. 227.

Geloof niet alles wat je denkt.

De Nederlandse vertaling* van Joseph Nguyen’s boek; Don’t believe everything you think.

Een van de lessen die eruit springt: “Neem je besluiten om je veilig te voelen, of om je vrij te voelen?”

* De Nederlandse titel is geworden: ‘Krijg grip op je denken’. Persoonlijk denk ik dat dit de lading niet helemaal dekt. De oorspronkelijke titel, waarin we maar alles meteen aannemen wat we denken, is meer de valkuil waar Nguyen ons mee helpt niet in te vallen.

Mensen met veel meningen krijgen vaak leiderschapsposities omdat het lijkt of ze geven om de zaak.

Veel meningen hebben is niet hetzelfde als goed leiderschap. Zorg misschien wel.

Dank Gabe Anderson voor deze onmetelijk waardevolle wijsheid. Zijn blog is een van de weinigen dat ik elke dag lees.

Vandaag ben ik 65 jaar geworden. Toen ik jong was vond ik dat stokoud. Ik begin er nu achter te komen welk geheim de oudjes bewaren.

Vanaf dat ik mij iets kan herinneren leek een dag een eeuwigheid. De zorgeloze zomermaanden in mijn tienerjaren duurden minstens een jaar. Toen begon het echte leven met werken en verantwoordelijkheden. De weken en vervolgens de jaren vlogen voorbij.

En dan ben je opeens 65 en begin je te snappen waarom de wijze ouderen ons daar niet voor waarschuwen. Ja, je hoort ze wel eens zeggen; “waar blijft de tijd”. Maar wat ze echt hadden kunnen doen is hun goed bewaarde geheim met de jonge garde delen.

En dat zou kunnen zijn: “Wacht niet met het doen van dingen waar je bang voor bent. Ga voor je droom, want voor je het weet zit je vastgeroest in het leven zelf met een hypotheek en duizend verplichtingen. Soms in een baan die je niet eens zo leuk vindt om het allemaal te bekostigen.”

En ja, het is waar. De tijd lijkt als een zandloper steeds sneller te gaan. Ik heb het geluk gehad tegen een paar inspirerende mentoren aan te lopen. Hierdoor heb ik de moed gehad op een paar cruciale momenten een andere weg te kiezen.

Het blijft echter op elk moment in ons leven mogelijk moedig te zijn. Hoe eerder hoe beter, als we de oudjes mogen geloven die het geheim kennen. En dat met ons delen.

Het enige dat je nodig hebt in dit leven is onwetendheid en vertrouwen. Succes is dan zeker. ~ Aan Mark Twain toegeschreven.

Vertrouwen hebben zonder de uitkomst vooraf te weten is soms een beetje spannend, maar veel leuker toch?

Quote uit artikel over geld en geluk in het weekend magazine van een landelijk dagblad: “Rond je veertigste kan je nog een switch maken”.

Een succesvol ondernemersechtpaar dat in een ‘ratrace’ zat besloot het roer om te gooien.

Er zijn duizend redenen om het niet te doen. Te oud, te jong, geen tijd, geen ervaring, geen geld, geen energie, geen zin…

Persoonlijk ben ik van mening dat je op elk moment in je leven iets anders kan gaan doen. Als je het maar graag genoeg wil of de nood hoog is, of een combinatie. Het besef dat tijd eindig is helpt. Niet wachten tot het laatste moment. Daar heeft het echtpaar wel gelijk in.

Wat ga je van vandaag maken, voordat het tot het verleden behoort? Als iemand morgen vraagt wat je gister hebt gedaan, met welk antwoord ben je dan blij, tevreden of trots?

Native American Chief Seattle (1790-1866) schreef “Alle dingen en mensen zijn verbonden. We weven het web van het leven niet, maar we zijn een draad in het web. De schade die we berokkenen aan het web is de schade die we onszelf aandoen.”

De oorspronkelijke bewoners van Amerika, net als alle oorspronkelijke volken overal ter wereld zijn wijs. Zij weten dat we onderdeel zijn van de natuur. En dat we elkaar nodig hebben om te overleven en om goed te kunnen leven.

Wat we dus doen tegen dingen buiten onszelf is wat we doen tegen onszelf. Soms lijkt het of de wereld helemaal gek is geworden en de grond onder onze voeten vandaan zakt. Zodra we begrijpen dat onze invloed groter is dan we denken of hopen, dan komt de grip weer terug. We zijn een draad in het web dat we willen beschermen.

Hij die heeft geleerd om het oneens te zijn zonder onaardig te zijn heeft het belangrijkste geheim van onderhandelen ontdekt.

Als je met een team aan de slag gaat..

Inspireer door te dienen

Wees stipt

Enthousiasmeer

Ga voor door lastig werk aan te pakken

Betaal mensen op tijd

Van goed eten krijgt iedereen energie

Een goed humeur is aanstekelijk

Niet bang zijn frisse ideeën te delen

Omarm respectvol delegeren

Heb plezier

“Als je serieus bent over het bouwen van iets betekenisvols, dan moet je dit horen” ~ Simon Squibb

Dit kreeg ik vandaag in mijn schoot geworpen door Simon Squibb. 30 jaar ondernemingslessen in een e-mail samengevat. Zo compact en goed dat ik deze zonder verdere toelichting vrijwel letterlijk deel.

1. Bedrijven beginnen met een gevoel, niet met een idee.

Je hebt geen uniek idee nodig. Begin met waar je echt blij van wordt en bereid bent om geobsedeerd door te raken. Door deze obsessie steek je boven de competitie uit.

2. Voer eerst iets simpels uit.

Uitvoeren betekent het vinden van het meest eenvoudige dat je kunt doen om het bedrijf vooruit te helpen. Quibb noemt de goedkope microfoon die hij van zijn vrouw met de Kerst kreeg. Vandaag heeft hij 18 miljoen volgers.

3. Experimenteer met verdienmodellen.

Als nadenkt over geld wil verdienen, zie het als een experiment. Dat kan via reclame, licenties, francises, productverkoop en dienstverlenen. Elke manier leert je weer iets anders.

4. Ga vroeg wereldwijd.

Veel mensen realiseren zich niet dat ze in een vroeg stadium wereldwijd kunnen afzetten. Als je dat doet dan verklein je het risico omdat je niet afhankelijk bent van een markt.

5. Leid met zingeving.

Veel mensen beginnen een bedrijf met een verkeerde reden. Ze zeggen dingen als: ‘Ik wil geld verdienen’, of ‘ik wil succesvol zijn, maar dat is geen waarom maar een resultaat. Zingeving is waarom mensen met je willen werken en bij je willen blijven. Net als zwaartekracht. Het trekt de juiste mensen naar je toe.

6. Doe aan voorverkoop in plaats van investeerders zoeken

Als je denkt investeerders nodig te hebben, vraag jezelf af, heb je het al verkocht? De meeste mensen proberen inversteerders te vinden, terwijl wat ze echt nodig hebben is een klant.

7. Grotere bedrijven zijn makkelijker besturen

Het is makkelijker een groot bedrijf te leiden dan een klein. Als een bedrijf te klein is, dan ben je de enige die het kan leiden.

8. Doe uitzonderlijke dingen.

Marketing is niet schreeuwen. Het is dingen doen waar anderen over willen praten. Doe iets dat iets betekent.

9. Gooi bedrijfsplannen weg en gebruik een ‘mind map’.

Bedrijfsplannen kunnen te rigide zijn. Er zijn bedrijven die zich houden aan grote plannen en eraan onder doorgaan. De grootste kansen openbaren zich doorgaans nadat je bent gestart, niet ervoor. Een mindmap geeft je de vrijheid te onderzoeken waar het bedrijf heen kan gaan.

10. Vind een co-founder.

Het is gewoon leuker samen met anderen te bouwen. Ik heb liever 50% van een bedrijf waar ik van houd, dan 100% terwijl ik op mijn tenen moet lopen of me naar voel. Met de juiste co-founder is 1 + 1 = 11.

11. Bouw een bedrijf dat je niet wil verkopen.

Verkoop van een bedrijf is de droom van veel ondernemers. Als je echt je bedrijf wil verkopen, de beste manier om dat te doen is door een bedrijf te bouwen dat je nooit wil verkopen.

12. Vrijheid is de ultieme return on investment.

Iedereen zegt dat ze succes willen, maar succes zonder vrijheid is gewoon een ander soort gevangenis. Het punt van zakendoen is niet meer geld. Het is autonomie en meer controle over wat, wanneer en met wie je werkt.

Ben het met vrijwel alle punten eens. Voor mij springt nr 10. er nu uit. Quibb’s advies inspireert dit verder te omarmen en uit te werken.

Welke tip zou jou helpen?

Uit De Klimaatalmanak

Dit gaat niet over wel of geen vlees eten. Ook niet of dat goed of fout is.

Het gaat over áls je dan ook afwisselend vegetarisch wil, wat dan een juiste keuze zou kunnen zijn.

Als het direct van een boom of struik komt, is het in de regel het beste. Dus niet uit een pakje met toevoegingen.

Vleesvervangers zijn een beetje op hun retour en niet zonder goede reden. Supermarkten stunten met vlees. Daarnaast wordt steeds meer bekend dat vleesvervangers vrijwel allemaal boordevol toevoegingen als zout en smaakmakers zitten.

Het beste is dus de peulvrucht als kikkererwten, linzen en bonen als zeer eiwitrijke bron zelf te bereiden en er een mooi gerecht van te maken. Neem dus de tijd om bonen te weken. Probeer ook de blikjes te vermijden. Die bevatten ook conserveringsmiddelen en zijn veel duurder dan als je de bonen zelf weekt en kookt.

We kunnen dus zonder angst voor eiwittekort best wat vaker aan de peulvruchten. Bovendien vezelrijk. Eet smakelijk.

Deze zondag post ik niets anders dan de link naar een van de beste bijdragen van Maria Popova sinds ik haar ben gaan volgen 10 jaar geleden.

Waarom jij? 

Het  zelf is een verhaal over waarom jij jij bent.

Mooie zondag.

Je moet meedoen om te kunnen winnen. Ook al lijken de kansen klein gezien de sterke tegenstander. Het gebeurde Michail Sjaidorov uit Kazachstan die won van de gedoodverfde Ilia Malinin tijdens kunstrijden en goud pakte op de Olympische Spelen.

We denken soms dat het geen zin heeft om mee te doen, omdat we niet of nog niet goed genoeg zijn. Sjaidorov liet ondanks de kleine kans op winnen een ijzersterke kuur zien. Hij deed zelfs iets wat alleen hij kan; een viervoudige sprong volgend op een drievoudige. Het was mogelijk onvoldoende Malinin te verslaan, maar deze bezweek onder de druk en viel herhaaldelijk.

Een les die hieruit is te leren is dat er altijd onverwachte dingen kunnen gebeuren in elk spel of wedstijd. Sportieve, zakelijke en persoonlijke uitdagingen moeten we dus niet uit de weg gaan. Er is altijd een winkans, zeker als omstandigheden wijzigen.

Ik las deze quote van Thomas Jefferson. “Niet minder dan twee uur per dag moet worden gewijd aan lichaamsbeweging zonder je veel aan te trekken van het weer. Als het lichaam zwak is, zal de geest niet sterk zijn.” (uit Bill Bryson’s Het Lichaam, een Reisgids).

De mens is evolutionair ontwikkeld om heel lang op een drafje te kunnen lopen. Niet heel hard maar wel constant en langdurig. Dat is ook een van de manieren waarop we het het als mens hebben overleefd. We konden dieren uitputten door maar lang genoeg achter ze aan te hobbelen.

Onze voorouders waren jager verzamelaars. We werkten vroeger hard voor ons eten. We liepen gemiddeld 18 kilometer per dag om voldoende calorieën te kunnen vangen of plukken. Onze lichamen konden lange tijd actief zijn en we waren tegelijk nooit actiever dan noodzakelijk. Lichaamsbeweging was belangrijk en rust was ook noodzakelijk.

Het lijkt of de moderne mens alleen het tweede aspect van de oermens in ere houdt. Deze moest ook in magere jaren overleven en dus paste het lichaam zich aan doordat het vet kon en nog steeds kan opslaan.

Bryson’s boek geeft een prachtig en vriendelijk beeld over hoe we anders naar ons lichaam kunnen kijken. En ermee omgaan. Makkelijk geschreven, vol humor en een handboek voor elke keukentafel.

Wees niet bang om je eigen vorm te geven aan een bestaand idee. Wees niet bang dat je niet ‘origineel’ bent.

Vrijwel alles is ooit al eens bedacht of verzonnen. Er zijn maar weinig echt originele ideeën. En zelfs die ideeën zijn vaak combinaties van andere ideeën.

Schrijf dus dat voorstel, maak die kunst of pitch je project. Al is de basis ervan waar anderen je voor gingen. In 99,99% van de gevallen is dat namelijk zo.

Geef er je eigen draai gevoed door jouw ervaringen en persoonlijkheid. Breng het tot leven en inspireer anderen met jouw bijdrage.

Ai is nooit slimmer dan het ‘Language Learning Model’ (LLM) waar het de informatie vandaan haalt. Het is nooit slimmer dan het collectieve denken dat er al is gedaan.

Je eigen persoonlijke ervaringen kunnen krachtiger, interessanter en leuker zijn dan alles wat er al is gezegd en geschreven.

Dit creëert de diepte en de kleur die Ai nooit kan geven.

Het is verleidelijk om de dienst (te) goedkoop aan te bieden. Je zou denken dat dat meer klanten oplevert. Klanten houden van je maar faillissement loert om de hoek.

Daar hebben die klanten dan ook niets aan. En hoe kleiner je marge hoe minder je in staat bent om je klanten te dienen.

Ergens ligt een gulden middenweg. De opdrachtgever begrijpt de waarde van de dienst en is bereid er een redelijke vergoeding voor te betalen. De dienstverlener voelt zich gerespecteerd door het overeengekomen bedrag. Hiermee kan hij geven waar de klant recht op heeft en dat ook volgend jaar nog blijven doen.

Seth Godin noemt concureren op prijs de wedstrijd naar de bodem. Dat is nooit een goed idee. Voor niemand.

Grappige anekdote van reclameguru David Ogilvy.

“Mijn broer schreef een brief in het Grieks naar alle schoolhoofden van privescholen in Engeland om kooktoestellen te verkopen. Iemand schreef terug dat hij geen Grieks kon lezen. Hij schreef terug in het Latijn”.

Waarom is dit interessant. In de jaren 80 was direct selling groot, veel meer dan nu. Faxen en brieven waren de belangrijkste communicatiemiddelen, buiten reclame. De respons was minimaal, dus moest je met iets buitengewoons komen.

Op die scholen werd Grieks en Latijn onderwezen. Deze communicatie verdween dus niet in de prullebak maar werd opgepakt. Inspirerend en interessant.

Als mensen geen plezier hebben dan produceren ze vaak ook geen goed werk.

Omgekeerd: investeren in plezier en zingeving op de werkvloer loont.

Een jong vrouw stak haar hand op tijdens een lezing/workshop over uitstel- en afstelgedrag. En wat daaraan te doen is. Zij vroeg: “is het een idee om te doen alsof dit jaar het laatste jaar van mijn leven is?”

De bevlogen coach antwoordde dat dit goed kan werken. Bijzaken vallen weg en alleen hoofdzaken krijgen aandacht. Hij waarschuwde echter dat de mens dit niet zo goed kan. We kunnen en willen ons dit namelijk niet voorstellen. We denken allemaal dat we oud worden en een vroegtijdig einde komt niet in ons op. Totdat we ziek worden, en zelfs dan is het lastig los te laten wat er niet toe doet.

Hij gaf wel aan dat je dit mondjesmaat elke ochtend kunt visualiseren, zonder teveel druk op jezelf. Je kunt vragen: “Stel dat 2026 mijn laatste jaar is, zou ik dit dan vanmiddag gaan doen? Of zou ik me druk maken over wat die persoon tegen mij zei? Of zou niet niet wat harder nadenken over of ik mijn werk wel op deze manier wil blijven doen en kan dat niet anders?”

Hij gaf mee, dat hoe vaker je dit doet, het stellen van die kleine meditatieve vragen over de zin en onzin van dingen, hoe beter je in staat wordt om juiste beslissingen te nemen. Het is echt oefening baart kunst. Het begint bij het je voorstellen van hoe een toekomstige situatie eruit ziet. Zelfs Nostradamus kon ondanks zijn glazen bol niet in de toekomst kijken. We kunnen deze wel vormgeven door visualisatie en er dan voor te gaan.

Begin vandaag. De wereld zit mogelijk op jou te wachten terwijl je het zelf (nog) niet weet.

Waar je in gelooft wordt geïllustreerd door wat je krijgt.

Oftewel: een self fulfilling prophecy. Voorspellingen en verwachtingen komen vaak uit. Zowel positief en negatief.

Positief denken alleen zal nooit tot alle gewenste resultaten leiden. Echter, het brengt vrijwel altijd en veel meer dan wat negatief denken ooit voor elkaar zal krijgen.

“Een slak op de goede weg wint het van de haas op de verkeerde weg.”

Uit het boek Draaiboek Onbekend van Bea Aarnoutse en Edith van Westerop.

In een passage bespreekt Bea het belang van goed voor jezelf zorgen en de accu niet leeg laten raken. Ook al is de cultuur, of de aard van het beestje dat alles af en tien dingen tegelijk moeten.

Een inspirerend boek over omgaan met ongeneeslijk ziek zijn. Aanrader voor… iedereen eigenlijk. Ook de nog gezonde lezer.

Wat is het verhaal dat alleen jij kunt schrijven?

De beste remedie tegen boosheid is vertragen. ~ Seneca

Omdat we instinctief reageren is de schade volgend uit onze reactie vaak al geschied voor we er erg in hebben. Vertragen kan dat voorkomen. Al is het maar tien seconden.

Elk probleem, groot of klein, wordt kleiner als we bedenken dat over 100 jaar iedereen die nu leeft er dan niet meer is. Hoe zit dat?

Een Australische vriend zei eens tegen mij, toen ik me over iets sufs zat op te winden: “Who cares in 100 years from now?’ Nu zijn Australiërs doorgaans heel relaxt, dus dacht ik, dat het daar aan ligt.

Hij legde uit dat alles in perspectief valt als je snapt dat waar mensen zich 100 jaar geleden druk over maakten ons nu helemaal niet boeit. En dat als zij dat toen hadden ingezien, dat zij zich dan minder druk hadden gemaakt.

Een lekke band, een gemiste deadline, vergeten boodschappen of veel te hard gewerkt voor iets dat toch niet het gewenste resultaat heeft opgeleverd. Alles valt weg in het lange termijn perspectief en morgen is er weer een dag. Dank aan de relaxte Australier.

“Soms zit de magie in het veel meer tijd besteden aan iets dan anderen redelijkerwijs verwachten”.

Topgoogelaar Raymond Joseph Teller over het ‘geheim’ van ergens heel goed in worden. Dat is geen geheim maar een logisch gevolg van oefening.

Stel je voor dat mensen om je heen die je mateloos irriteren als of een baby van 6 maanden, of als een hoogbejaarde 100-jarige.

Dan kun je alleen maar vol compassie zijn. Baby’s zijn n u eenmaal onschuldig en maken fouten en doen van alles dat lastig voor ons is. Een stokoude man of vrouw heeft een heel leven achter de rug en staat met een been in het graf. Kijk naar hun oude ogen en zachte glimlach. Eens zullen wij ook zo zijn, als het ons is gegeven.

Deze techniek wordt aangeraden door dr. Richard Carlson in zijn geweldige boekje ‘Don’t sweat the small stuff.. and it’s all small stuff’.  Hij geeft talloze handvatten die ons helpen te zorgen dat de kleine dingen ons leven niet overnemen.

Warren Buffett, een van de meest invloedrijke en succesvolle beleggers, droeg op 1 januari op 93-jarige leeftijd het leiderschap van Berkshire Hathaway over.

Buffett adviseert alle leiders en wat mij betreft in bredere zin iedereen, goed na te denken over wat we willen dat mensen over ons zeggen in ons overlijdensbericht. Belangrijker nog, en er dan vanaf nu naar te leven zodat ook echt wordt verdiend wat er staat.

Volgens Prof. dr. Mijntje Lückerath heeft hij gelijk. Veel meer bestuurders en leiders zouden tijdens actieve dienst zo’n richtinggevend document als leidraad kunnen hanteren. Dus niet aan het eind van een loopbaan. Ze vraagt welke huidige Nederlandse CEO deze brief durft te schrijven? Ik zal er zelf ook eens stevig over na gaan denken.

Prof. Mijntje Lückerath-Rovers in VNO-NCW’s Forum Magazine 1/2026 en auteur van het boek Morele Dilemma’s in de Boardroom.

Italiaanse modeontwerper Brunello Cucinelli zegt dat er drie dingen niet te koop zijn.

“Fit zijn: dat moet je toch echt zelf doen. Of je nu rijk bent of niet. Diëet: je kunt niemand betalen om gezond voor je te eten. En verder mentale gezondheid. Niemand kan je ziel beter behandelen dan jijzelf. En dat kun je doen door cultuur en filosofie”.

De zeer succesvolle ‘cashmere koning’ en levensgenieter gaf toe dat diëet zijn grootste offer is. Die snap ik wel. De verleiding ligt altijd op de loer.

Deze drie voorwaarden zijn net een kruk. Deze staat alleen stevig als de drie poten even lang zijn en er stevig onder zitten.

De hoogste vorm van menselijke intelligentie is waarnemen zonder oordelen.

Als we denken dat deze uitspraak van J. Krishnamurti onzin is, dan hebben we meteen een oordeel geveld.

Niet oordelen en gewoon luisteren en kijken geeft na een beetje oefening veel rust.

“We stijgen niet naar het niveau van onze verwachtingen, we vallen naar het niveau van onze training”. ~ Een sportcoach die mij helpt met nieuwe doelen realiseren.

Het is vooral zo in geval van stress. Behalve bij sport ook op het werk en in het leven in het algemeen.

Vroeger, in de rij op Schiphol of op het perron, verveelden we ons. Nu niet meer. Dat is jammer.

Onze levens zijn gefundeerd in structuren van herhalingen, en de meesten ervan gaan vervelen. Om dat te voorkomen zoeken we weer wat anders. Huis, auto, relatie, andere therapie enz.

Nobelprijswinnaar Josesph Brodsky vertelt waarom we ons vervelen en wat de waarde daarvan is. En hoe we meer uit het leven kunnen halen, voor onszelf en voor anderen. Accepteren van eindigheid is de sleutel. Lees vooral Maria Popova’s gekozen quotes na de grote gele aanhalingstekens.

Als je wacht tot je gemotiveerd bent, dan heb je al verloren.

Actie zorgt voor vooruitgang, en vervolgens (eventueel) voor motivatie.

Maar die is dan niet meer nodig, omdat er voortuitgang is.

We krijgen folders in de bus van de overheid over hoe we het drie dagen moeten uitzingen als het mis gaat. Genoeg eten, drinken en andere dingen zodat we onafhankelijk van anderen kunnen overleven.

Wat ik nergens lees is dat we juist samen met en afhankelijk van anderen dit veel beter aankunnen. Elkaar helpen, ook die mensen die niet permanent 100 liter water in huis hebben.

Naar elkaar uit- en omkijken, ook in dagen van niet crisis. Dat we van elkaar weten wie wat nodig heeft als er inderdaad een stroomuitval is, of de schappen in de winkels leeg zijn.

Dus geen gedachten van angst en schaarste maar van overvloed en delen.

Iemand vroeg waarom ik dagelijks iets schrijf. Omdat het kan.

Al is er maar één lezer die er iets aan heeft, dan heeft het al zin.

Het is beter om tegengesproken te worden dan tegen te spreken. Dit is lastig want we houden graag vast aan ons idee.

Toch biedt het volgens Socrates een kans als onze mening door een ander wordt weerlegd. Zeker als het je doet stoppen te geloven in iets dat niet klopt.

Uit Plato’s Gorgias waarin hij Socrates’ visie bespreekt.

Tijdens het gesprek toegeven dat we fout zaten, hoe lastig soms ook, tilt relaties tot een hoger niveau.

Een startend fotografe van rond de 25 vroeg mij om een ‘gouden tip’ voor haar cariere. Ik moest meteen aan Einstein’s ‘8e wereldwonder’ denken. Niet aan hoe je een goede fotograaf of welke vakvrouw dan ook wordt.

“Samengestelde rente (rente op rente) is het Achtste Wereldwonder. Hij die het begrijpt verdient het… wie het niet begrijpt…. betaalt het.” ~ Albert Einstein

Ik vertelde haar dat ik dit had willen weten toen ik 25 was. “Maar hoe kan ik Einstein’s adagium dan toepassen?”

Zonder enige twijfel stuurde ik haar naar Meesman.nl. Het is wat mij betreft Neerlands meest sympathieke dienstverlener voor indexbeleggen. Hoe eerder je begint, legde ik uit, hoe exponentieel meer profijt je kunt hebben op lange termijn. En jij bent jong dus nu is het moment om te beginnen. De meeste jonge mensen doen dit niet. Ouderen overigens ook niet. Zij geven hun geld uit of sparen bij een bank. Dat levert minder op dan de inflatie kost.

Ik zie zoveel zzper’s en ondernemers van middelbare of richting pensioenleeftijd zonder een goede voorziening. Dat kan serieus worden ondervangen met indexbeleggen als onderdeel van een goede financiële strategie.

Mijn  advies aan elke starter is je goed informeren over verstanding financieel beleid. En in het bijzonder over wat indexbeleggen is. En vooral met welke rust resultaten kunnen worden behaald.

Daarnaast natuurlijk gewoon heel goed worden in je vak. Maar dat spreekt voor zich.

*Disclaimer. Ik heb geen commerciele relatie met Meesman behalve dat ik tevreden klant ben, hen waardeer en vertrouw.

Mensen vermijden risico. Als je laat zien dat betrouwbaar bent dan krijg je al snel kansen en word je gekozen zonder dat je er verder veel extra voor hoeft te doen.

We kijken soms naar mensen die ‘het helemaal hebben gemaakt’. In het Engels heet dit een ‘self-made person’. Wat zo’n persoon heeft bereikt lijkt voor ons onhaalbaar. Zij of hij lijkt over immense kwaliteiten te beschikken die wij niet zullen of kunnen hebben.

Self-made is echter een illusie. Niemand bereikt dingen alleen. Wij en onze prestaties en belevenissen zijn verbonden met en afhankelijk van anderen.

De film uit 1946  It’s a Wonderful Life met Jimmy Stewart laat zien hoe iedereen en elke daad met elkaar zijn verbonden. De hoofdpersoon heeft na een grote zakelijke misser besloten zelfmoord te plegen. Een engel stopt hem hem en laat zien hoe de wereld eruit had gezien als hij nooit had geleefd. Hij is perplex te zien hoe zijn kleinste daden een groot effect hebben gehad op mensen in zijn leven.

Steven Spielberg: “It’s a Wonderful Life shows that every human being on this Earth matters – and that’s a very powerful message.”

Opkijken naar anderen is dus niet meer nodig.

Veel succesvolle initiatieven hebben gemeen dat ze weten wat de klant wil, voordat de klant dat zelf weet.

Wat kunnen we vandaag bedenken wat er nog niet is en waar we anderen mee kunnen helpen?

“Nee, je leeft geen 1000 jaar. Urgentie is noodzaak. Als je leeft, terwijl je het kunt, word goed.” ~ Marcus Aurelius  (Overpijnzingen boek 4.17)

Wow, 2000 jaar geleden opgetekend en net zo waar als toen.

Betere klanten weten meestal goed wat ze willen. Ze hebben respect voor je en zijn bereid een goede prijs te betalen.

Maar vooral: als je betere klanten krijgt dan maak je ook beter werk. En betere klanten vertellen over jou verder, zodat je nog beter kunt worden.

Uit The Practice van Seth Godin.

Een vriendin is net 80 geworden. Ze vertelde lachend, maar met serieuze ondertoon: “Als ik wist dat ik zou oud zou worden dan zou ik beter voor mezelf hebben gezorgd”.

Ik vroeg, heb je een tip voor de iets jongeren zoals ik? “Jazeker: doe elke dag iets waar je gezondheid beter op wordt.”

Logisch en waar maar lastig.. Vandaag maar eens wat bedenken..

Er is verschil tussen luisteren om te antwoorden en luisteren om te leren. Hoe vaak doen we het een of het ander?

Het kan bepalend zijn voor de kwaliteit van de relatie. En voor wat we kunnen opsteken.

Rond de jaarwisseling zijn de Jackpots en hun gelukkige winnaars in het nieuws.  “Loterijen zijn een extra belasting voor mensen die niet kunnen rekenen”, hoorde ik een wiskundige zeggen. Grappig en waar.

Een goede reden om mee te spelen is voor het dopaminegevoel dat meedoen en de kans op winnen geeft. Ook al grenst de winkans aan nul.

Dan is er nog FOMO. Wat nu als de BNner aanbelt bij de buurman? De kans dat dat gebeurt is net zo klein.

We zijn als mens gevoelig voor de te verwachten opbrengst, maar niet voor de waarschijnlijkheid ervan. Rolf Dobelli beschrijft dit in ‘De kunst van het heldere denken’. Hierin staan 52 denkfouten die je beter aan anderen kunt overlaten. Verhelderend.

Nederland bibbert. Poolreiziger Bernice Nootenboom adviseert ons ervan te genieten omdat de situatie uitzonderlijk is.

Notenboom zegt dat we we ons goed kunnen voorbereiden. Dat zit volgens haar niet alleen in het ‘aantrekken van de juiste laagjes’ maar ook in het weerbaar maken van jezelf. “Het zit ook een beetje bij ons tussen de oren. We moeten naar de instelling dat het heerlijk is in de kou.”

Vandaag ga ik dus 12 kilometer wandelen bij -12 graden.

Bijna elke wens kan waarheid worden. Alles begint met intentie.

Voordat we iets simpels doen als het wiebelen met de tenen, gaan daar een gedachte en een intentie aan vooraf.

Hoewel we denken dat wiebelen automatisch gaat, is het de intentie die dat veroorzaakt.

Ook bij het in vervulling laten gaan van een lang gekoesterde wens, is het de intentie die het in gang zet.

De stoicijnse filosofen namen 2000 jaar geleden al waar dat veel mensen rijdom en roem nastreven.

Volgens hen is de voornaamste reden om rijker te worden dat men zich kan onderscheiden van anderen.  Doordat we dingen kunnen kopen en doen laten we zien dat we het goed voor elkaar hebben en kijken anderen naar ons op.  Daarnaast onderscheidt de mens zich van de dieren dat we nooit genoeg lijken te hebben en bang voor tekort zijn. Even kort door de bocht natuurlijk.

Een slimme student merkte op dat je dit kunt bewijzen als iemand alleen op een onbewoond eiland zou leven. De wens om een grotere villa,  een sneller paard of luxueuzer rijtuig te bezitten valt dan weg. Omdat niemand het kan zien.

Rijkdom kan ons tot op zekere hoogte behoeden voor ongemak en wel degelijk plezier geven. Musonius observeerde dat het niet nodig hebben van rijdom meer waard is dan de rijkdom zelf. Hij zag toen al dat de meeste welvarende mensen niet echt of echt niet gelukkig waren.

Volgens de stoicijnen zijn roem en rijkdom niet de moeite om naar te streven als het primaire doel is om te stijgen op de maatschappelijke ladder. Er is niets mis met welvarend leven. Als het motief en de oorzaak van de welvaart maar juist zijn.

We willen zekerheid. Vandaar dat we ons ook suf verzekeren. We willen graag voorspellen hoe dingen zullen zijn. En vervelende dingen voorkomen.

Stel nu eens, voor de grap, dat alles voorspelbaar is. Tot in het kleinste detail. Is dat dan fijn en moeten we dat dan willen? Komen de mooiste dingen niet voort uit de onvoorspelbare toevalligheden en ontmoetingen?

De grap opnieuw is, dat als als we dat aannemen, dat we ook minder bang hoeven te zijn. Ondanks onze hang naar zekerheid loopt het toch meestal anders. En is het minder erg dan we dachten.

Hoe ouder ik word, en ja het schiet al lekker op,  hoe meer mensen ik tegenkom die hang naar zekerheid loslaten. Hun levens knappen er aanzienlijk van op.

In Shane’s blog vertelt hij over de  85-jarige Nadine Stair en hoe zij het anders zou hebben gedaan (scroll iets naar beneden onder ‘Insights’). Inspirerend.

Kort dag is vaak de situatie als iets onverwachts en snel voor elkaar moet. Het is meestal niet onmogelijk.

We zijn geneigd onze schouders onder iets te zetten bij urgentie en noodzaak. Daar komt nog iets bij. Namelijk als we een kans zien.

Dus: “Oef dat is wel kort dag” vervangen door: “Het moet wel snel gebeuren, maar we gaan het gewoon doen.”

Kort dag en hoe we ermee omgaan is een keuze.

Alle ideeën en uiteindelijk vernieuwingen beginnen met een vraag.

1. Stel de vraag. Welk probleem wil ik oplossen of welke kans wil ik grijpen.

2. Zoek naar antwoord en bekijk aannames die je mogelijk niet helpen.

3. Verkrijg hierdoor inzichten hoe een probleem kan worden opgelost of een kans gepakt.

4. Voer het idee uit en test of het werkt.

Precies 100 jaar geleden door psycholoog Graham Wallas beschreven. Sommige dingen zijn tijdloos.

Ons brein is het allerbelangrijkste instrument dat we als mens hebben. Het stuurt alles aan. Alles. Onze spieren, emoties en zelfs onze genen.

We kunnen er gelukkig veel aan doen om de hersenen te koesteren, te beschermen en ze gezond te houden.

Wat is daarvoor nodig? Kennis, wilskracht en liefde.

Kennis waardoor we weten hoe belangrijk de hersenen zijn. Als we weten hoe ons gedrag en leefstijl een enorme invloed hebben, dan kunnen we beter kiezen wat we doen om de hersenen te beschermen.

Wilskracht ontstaat door motivatie en dat is weer gevoed door kennis.

Liefde voor osnzelf levert meteen meer liefde voor het brein. Iemand die zichzelf ziet zitten en van zichzelf houdt zal beter voor zichzelf zorgen, en dus voor de hersenen.

Het is soms best lastig vanwege de verleidingen, de omgeving en opvoeding en de maatschappij. Toch is het mogelijk. Leve de hersenen.

Een kennis vertelde over haar leukste etentje in jaren.

Alle telefoons werden op een hoop gelegd. Degene die tijdens het diner zijn mobiel eruit viste betaalde voor iedereen. De regel was strikt, ook geen ‘noodsituaties’. Ook niet tijdens toiletbezoek.

Hoewel de verleiding soms groot was, hield iedereen vol. Na de koffie werd de rekening gedeeld.

Mijn kennis, een echte verslaafde, zei dat ze zich inbeeldde alsof haar batterij leeg was. Zo kon ze het volhouden. Dat gaf haar ook de rust om volledig te kunnen genieten van de gesprekken. Het etentje leek wel intiemer en gezelliger vertelde ze ook.

Het kan dus wel.. Inspirerend verhaal

Bijna alles, zo niet alles in het leven ontstaat door toevalligheden.

Wel is het zo dat we worden beïnvloed door anderen. Wat zij doen, zeggen, hoe ze zijn.  Ze zijn een voorbeeld, een inspiratie en brengen ons op ideeën.

Op welke manier kunnen wij ook op onze manier ook een voorbeeld zijn?

Toch nog een gedachte over goede voornemens. Intelligent denker Peter Drucker zei daarover: “De beste manier om de toekomst te voorspellen is door deze te creëren.”

Het komend jaar zal grotendeels het resultaat zijn van wat we denken. 2026 wordt waarin we echt geloven.

Wat zou je doen als je zeker wist dat het zou lukken?

Zou je dan twijfelen of het gewoon doen?

2026 kan het jaar zijn waarin we wat vaker doen alsof we zeker weten dat het lukt.

En het dan gewoon doen.

De grap is: als het dan toch niet of niet helemaal lukt, dan valt de schade meestal enorm mee.

En lachen we over waarom we het niet eerder gewoon hebben gedaan.

Wat in 2025 is gebeurd en ons is overkomen hing af van een groot aantal toevalligheden.Kijk maar eens goed: via dit kwam dat en vroeg je je af hoe dat kon.

We hebben wel invloed gehad en zullen dat in de toekomst ook hebben.

Hoe?

Door ons te richten op dat wat we belangrijk vinden. En op waar we graag voor willen gaan.

Door kansen te pakken die we normaal voor ‘de volgende  keer’ bewaren.

Door ons minder aan te trekken van wat anderen vinden.

Door net wat meer lef te hebben en te doen waarvan we denken dat we het niet kunnen.

Door te beseffen dat onze tijd eindig is. Dat is een lastige want de meesten van ons denken alle tijd van de wereld te hebben.

Waardoor het moment dat precies voor onze neus ligt wordt omarmd in plaats van omzeild of uitgesteld.

Zomaar wat gedachten over 2025 ter inspiratie voor 2026

Als alles is gezegd en gedaan, is er veel meer gezegd dan gedaan. ~ Lou Holtz

Haha, elke keer als ik dit lees lig ik in een deuk. Het is namelijk zo waar.

Ean pad ontstaat door te wandelen.

Je kunt ook de eerste zijn die daarmee begint.

Zo ontstaat een nieuw pad.

“De enige zen die je zult vinden op de bergtop is de zen tijdens het lopen erheen.”

Robert M. Pirsig in zijn beroemde Zen and the Art of Motorcycle Maintenance.

Doelen zijn goed en belangrijk. Beleven van de weg erheen is belangrijker.

Het is interessant te zien hoe veel mensen vasthouden aan iets dat niet goed werkt of uitzichtloos is, maar wel vertrouwd.

Daar tegenover staat iets proberen wat onbekend is maar met potentie voor verbetering.

De vraag kan zijn, hoe erg moet iets worden voor we het ‘veilige’ vertrouwde een keer inwisselen voor het ‘onveilige’ onvertrouwde alternatief?

Onveilig kan blijken veiliger te zijn. Tot het te laat is. Dan vragen we ons af, waarom niet geprobeerd?

Helden zijn er genoeg. Ook ik kijk naar bepaalde mensen met ontzag. Wat hebben zij waarvan ik het meest onder de indruk ben, denk ik dan.

Wat zouden zij doen in een uitdagende of lastige situatie? Is er iets dat ik kan doen wat lijkt op wat zij doen?

Kijken naar rolmodellen kan een goede oefening zijn die inspireert om anders te kijken naar waar we toe in staat zijn.

Eerder schreef ik over hoe weinig het kost om gewoon aardig te zijn. En hulpvaardig.

Ben nu een bestelbusje aan het ombouwen tot mogelijk een kampeerauto. Dan kijk je natuurlijk rond op Instagram en daar zijn werkelijk honderden mensen die alles lijken te weten. En daar commercieel hun slag mee slaan. En vrijwel niemand beantwoordt een vraag. Tja, mogelijk te druk met geld verdienen of andere zaken.

Tot ik dit leuke stel ontdekte. https://www.instagram.com/built.2.go/ Hun eenvoud in de aanpak en bereidheid dit te delen trof me. Bovendien reageerden ze uitermate vriendelijk, en dat om 07:30 in de ochtend.

Dit soort contacten laten me weer geloven in de intrinsieke goedheid van de mens.

Passend, zo rond de Kerst, dragen zij uit wat eigenlijk het hele jaar zou moeten gelden. Gewoon aardig en hulpvaardig zijn. Stijn en Sam: keep leading.

Als je weet waarom, is het hoe makkelijk.

De juiste motivatie zorgt voor de energie om dingen aan te pakken en op te lossen.

Het leven is eigenlijk niet meer dan al onze keuzes bij elkaar opgeteld.

Dit hoorde ik iemand zeggen die heel blij in een rolstoel zit. Hij beweegt zich voort als elk ander en doet zijn ding met de grootste vrolijkheid.

“Het is makkelijk te kijken naar wat anderen hebben en ik niet heb. Toch komt het erop neer dat we kiezen hoe we omgaan met elke situatie. En dan steeds weer opnieuw kiezen voor wat er allemaal mogelijk is.”

Laatst zag ik de foto Earthrise weer. Waar de Aarde op de achtergrond en het maanoppervlak op de voorgrond ligt. Gemaakt door Apollo 8 astronaut William Anders tijdens de eerste bemande ruimtereis naar de maan.

Het kan zijn dat we helemaal alleen in ons universum zijn. Het kan ook dat dat niet zo is. Zowel het ene als het andere is extreem en ontzagwekkend. Science fiction schrijver Arthur C. Clarke zag dit helder.

Vandaag is een goed moment om stil te staan bij het wonder dat we bestaan.

Als je net zo hard zou werken om moeilijke dingen te doen als om ze te vermijden, dan zou je niet te stoppen zijn.

Edmund Hillary vond klimmen gewoon leuk. Steeds een beetje moeilijker. En elke keer dus gewoon stapje voor stapje, tja hoe anders? Op zijn 20ste volbracht hij zijn eerste grote klim.

In 1953, 32 jaar later, bereikte hij als eerste samen met Tenzing Norgay de top van Mount Everest.

“Je hoeft geen geweldige held te zijn om bepaalde dingen te doen of om te wedijveren. Je kunt gewoon een normale persoon zijn, voldoende gemotiveerd om uitdagende doelen te bereiken. De intense inspanning, het alles geven wat er in je zit, is een plezierige bonus.” ~ Sir Edmund Hillary

De held zit in iedereen, gewoon de ene voet voor de ander zetten en ervan genieten.

Als je je keuzes beperkt tot alleen wat mogelijk of redelijk lijkt, dan ontkoppel je jezelf van wat je werkelijk wil en alles wat er dan overblijft is een compromis. ~ Robert Fritz

Dit las ik recent nadat ik iemand sprak  die na een jaar in een rolstoel te hebben gezeten weer kon snowboarden. Zij kon niet accepteren dat zij als 23 jarige vrouw niet meer kon sporten. Burnout en een compleet verstoord immuunsysteem hadden hun ding gedaan. Ze ging op onderzoek en ze ging door tot ze een oplossing had gevonden.

Ik vroeg hoe ze weer genezen was. “Veel mensen geven op nadat artsen zeggen dat de kans op genezing klein is. Maar wat artsen zeggen kon ik niet accepteren. Een complete lifestyle verandering was er nodig om alles te resetten. Artsen beginnen niet over voeding en meditatie omdat ze daar niet echt veel van weten. Ik ben dat tot in de kern gaan uitzoeken. Ik weet dat dit misschien niet voor iedereen geldt. Maar voor mij dus wel, en ik kan de gletscher weer afzoeven op mijn board.”

Niet proberen en opgeven is dus geen optie.

Iemand vertelde over een alternatieve betekenis van NIVEA, Niet Invullen Voor Een Ander.

Dit voorkomt veel gedoe en teleurstelling. We weten niet wat de ander denkt of voelt.

Door te communiceren vanuit eigen perspectief zal de ander zich niet gehoord voelen. En zeker niet geholpen zijn.

Empatisch luisteren, eventueel doorvragen en dan de feedback verwerken werkt altijd beter.

De grootste vijand van de ouder wordende mens is…..spierafname. Dat overkomt namelijk iedereen. Elk jaar gaan er een paar procent spieren verloren. De medische term hiervoor is sarcopenie.

De hoofdoorzaken zijn afname van lichamelijk activiteit, onvoldoende eiwitinname en hormonale veranderingen.

Waarom is spierafname vervelend? Door spierafname verzwakken de botten en tegelijk kan ons lichaam een valbeweging moeilijk opvangen met minder spieren. Een zogenaamde double whammy: minder kracht en zwakkere botten.

Elke ouder wordende mensch (met sch want vroeger wisten ze dit al) dient na zijn 30ste twee keer per week aan gedoseerde krachtraining te doen. En dan vooral de benen en de rug- en buikspieren. Maar ga vooral ook los op de andere spiergroepen.

Hoe weet ik dit? De tweejarige HBO opleiding tot orthomoleculair therapeut heeft mij veel inzichten geveven. Ik kan iedereen van harte aanraden om, hoe vervelend soms ook, twee keer per week een uur krachttraining te doen. Het kan er zo maar voor zorgen dat je geen statistiek wordt van de botbreuk die makkelijk voorkomen had kunnen worden.

Nu de Netflixserie Stranger Things op zijn eind loopt hebben de makers Matt en Ross Duffer een krachtige tip voor creatieven. Stop met najagen van trends. “Doen wat er wordt verwacht weerhoudt je ervan om echt goed werk te leveren.”

De Duffer broers schreven wat zij zelf wilden zien. Niet wat de industrie van hen verwachtte. Niet wat de trend was, of wat zou verkopen, of wat werkte. En is dit niet toepasbaar op zo’n beetje elk beroep, dienst of service?

De meeste marketingbureaus adviseren ‘alleen te verkopen waar vraag naar is’. Maar met een visionaire blik en maken wat je zelf wil kun je een vraag creëren die er nu nog niet is.

Stranger Things is een voorbeeld van zo’n denkwijze.

Iedereen wil graag kunnen kiezen. Maar het moet niet teveel worden waaruit je kunt kiezen. Dat kan ons brein niet goed aan en we kiezen helemaal niks meer.

In een beroemd onderzoek door Sheena Iyengar van Columbia University schotelde ze een aantal testpersonen verschillende soorten jam voor om te proeven. Een groep deelnemers kreeg 24 soorten en de andere groep slechts zes. Wat bleek nu? De tafel met maar zes soorten jam leidde tot een aanzienlijk vastberadener keuze van wat de testpersonen het lekkerst vonden.

De tafel met de minste keuze resulteerde in 30% van de proevers die wat kocht. En dat terwijl de tafel met 24 potjes jam tot nauwelijks verkopen leidde. Het netto resultaat was 10x zoveel succes bij minder keuze.

Waarom is dit nu interessant? Wij kunnen als mens maar een beperkt aantal dingen tegelijk onthouden en verwerken. Bij teveel keus ontstaat er stress en verlammen we en komen we helemaal niet in actie.

Dit geldt voor veel meer dingen. Van mobiele telefoonabonnementen tot kiezen uit vakantiebestemmingen. Van  ontelbare opties op je website voor klanten om uit te kunnen kiezen, tot een simpel en beperkt aanbod: 1, 2, 3 en 4.

Duidelijkheid en overzichtelijkheid wint het altijd van overvloed.

Ik schrok laatst best wel toen ik naar mijn gemiddelde dagelijkse schermtijd keek. Ik dacht niet verslaafd te zijn tot ik zag dat ik een aantal van onderstaande punten voldeed:

De gemiddelde volwassene zit op de smartphone 144 keer per DAG.

Tijdens wakkere uren houdt 83% van volwassenen de telefoon binnen handbereik.

72% van de volwassenen heeft de telefoon binnen handbereik tijdens de slaap.

89% van volwassenen kijken op hun telefoon binnen 10 minuten na het wakker worden.

41% van volwassenen geven toe dat ze vrijwel continu online zijn.

57% van volwassenen beschrijven zichzelf als verslaafd aan hun telefoon.

Catherine Price deed hier uitgebreid onderzoek naar. Ze schreef “How to break up with your iPhone.” Als je denkt niet verslaafd te zijn, kijk dan eens naar de dagelijkse schermtijd.

Ben bewust naar alle symptomen gaan kijken van iPhoneverslaving en rigoureus gaan minderen. Merk dat mijn concentratievermogen sterk is verbeterd.  Het lukt me nu zelfs om de telefoon een aantal uren uit te zetten. Maar wat de doorslag gaf was sociale media apps alleen op de laptop te bekijken.

De tips in het boekje zijn geen rocket science. Het staat wel goed uitgelegd wat de keerzijde is van telefoonverslaving voor onze gezondheid. En wat we makkelijk kunnen doen.

Ik kom nu ik zelf wat ouder ben steeds meer mensen tegen die een hobby of ander werk oppakken waar ze eerst geen tijd voor hadden. Vanwege een baan die de hypotheek en andere dingen betaalt.

Ik ontmoette een fotograaf die dat pas werd nadat hij met pensioen ging. Zijn werkzame leven was grotendeels een sleur met uiteindelijk een burnout. Toen hij niet meer hoefde te werken nam hij voltijds de camera ter hand.

Het grappige is dat hij na twee jaar fotograferen bijna net zoveel verdient als destijds in loondienst. Ik vroeg hem hoe dat komt.

“Omdat ik dit zó ontzettend mooi vind om te doen dat elke dag een feest is. Dit gevoel heb ik nooit gehad. Mijn leven kende momenten dat ik écht mijn bed niet uitwilde. Ik durfde de stap tot  de zogenaamde zekerheid nooit los te laten. Klanten zien en voelen mijn enthousiasme en willen graag met mij werken. Werk is opeens geen werk meer”.

Hij geeft de tip aan iedereen die uitkijkt naar het weekend of vakantie, op zoek zou moeten gaan naar ander werk.Of een tweede carrierepad naast het huidige te ontwikkelen. Dan kun je veilig loslaten.

Dat resoneert wel.

De overheid waarschuwt voor storingen waardoor we een tijdje zonder stroom, gas of water komen te zitten. Het advies is om als individu of gezin maatregelen te treffen. Bijvoorbeeld door voor drie dagen water en eten in huis te hebben. Of een radiootje op batterij te kopen en wat andere korte termijn overlevingsacties te bedenken.

Wat zo gek is dat er nergens wordt gepraat over hoe we anderen kunnen en zouden moeten helpen. Hoe we als gemeenschap dit soort uitdagingen te lijf gaan. Zo ging het namelijk vroeger. Dit lijken we vergeten te zijn. Samen de schouders eronder in plaats van ieder voor zich.

Met een bepaald doel voor ogen lijkt het of je er ook graag en met plezier over praat. Dat enthousiasme kan aanstekelijk werken zodat anderen je helpen.

Mocht je geen doel hebben (in je leven) waar praat je graag enthousiast over?

Het enige dat ertoe doet, is dat het ertoe doet.

De makkelijkste manier om gezonder te eten is door geen zwaar bewerkt voedsel in huis te halen.

Zo halen we de verleiding weg en hoef je wilskracht niet in te zetten.

Wat is bewerkt voedsel? Bijna alles dat niet aan een boom of plant groeit.

Vandaag werd onze kachel schoongemaakt. Uit interesse volgde ik het hele proces. Vele metalen onderdelen werden een voor een verwijderd en schoongemaakt. Tot de kachel bijna naakt in de kamer stond. De belangrijke elementen zoals de uitlaatmotor gecontroleerd en de computer gereset.

Het was eigenlijk niet heel ingewikkeld. Ik dacht even, “dat kan ik best zelf de volgende keer”. Toch zal ik dat niet doen.

De vakman ziet dingen die ik niet zie. En hij doet dingen op de best mogelijke manier. Met iets belangrijks als een kachel is beknibbelen op de dienst van een kachelexpert geen optie.

Hetzelfde geldt net zo goed voor een groot aantal andere vakmensen, ambachten en expertises. De rust die het vertrouwen op expertise geeft is de investering meer dan waard.

Geef je tijd met meer zorg uit dan geld. Je komt maar een keer tijd tekort.

We zitten met zijn allen (te?) veel binnen. Begrijpelijk ook omdat de kost verdienen bij de meeste mensen tussen vier muren gebeurt. En niet iedereen is boswachter of hovenier. In het weekend of in de vakanties gaan we dan soms wandelen en dat is heerlijk. Maar er is zoveel meer te doen.

Recent ontdekte ik Salt, een platform dat mensen inspireert om meer buiten te zijn.  Het helpt mij vooral om nieuwe afwegingen te maken over wat zinvol en fijn is om met mijn tijd te doen. Een avond Netflixen een keer inwisselen voor een fietstocht naar plekken van ongekende rust en schoonheid. Of het voorbereiden van en uitkijken naar een ‘meetup‘ met anderen die ook liever buiten dan binnen zijn.

Salt heeft goed gevulde webshop met prachtige boeken en andere producten. Deze brengen mij in elk geval op ideeën die me nog verder helpen de natuur en het buitenleven te ontdekken. Salt is wat mij betreft gewoon een sympathiek initiatief.

We wonen sinds kort in een klein dorp in de buurt van de kerk. Een en soms twee keer per week luiden de klokken als laatste eer aan een overledene.

Dit doet mij steeds beseffen dat het leven eindig is. Door de dagelijkse drukte sta ik daar niet vaak bij stil.

Elke dag kan opnieuw een avontuur zijn en iets bijzonders. Leven alsof het de laatste dag is. De klokken geven inspiratie om goed te kijken naar wat er nu werkelijk belangrijk is.

Vertel elke dag tenminste één persoon wat je in haar of hem waardeert. Het is een kleine moeite en een groot gebaar.

Veel hardwerkende en goedbedoelende mensen krijgen geen of nauwelijks complimenten.

Laatst zag ik in de trein hoe een NS conducteur werd afgesnauwd. Toen ik uitstapte sprak ik mijn waardering uit over hoe hij rustig bleef en de lastige passagier met respect benaderde. Hij bedankte me en zei: “Uw aardige woorden betekenen veel voor me”.

Kleine moeite, groot gebaar.

Meegaand zijn lijkt redelijk. Het lijkt of je met de flow gaat. Niks mis met een aardig mens zijn, toch?

Het is echter zo dat vooruitgang vaak voortkomt uit enige onenigheid. De vraag bij een onhoudbare situatie kan dan zijn:  “Kunnen we dit beter maken?”

Dus soms is het helaas nodig om iets minder aangenaam te zijn zodat iedereen er beter van wordt.

Een doel zonder datum is geen doel. Dit lijkt een open deur, maar een doel met een datum is tastbaar.

En als je er alles aan hebt gedaan als de dag aanbreekt, dan kun je evalueren wat werkte en wat niet.

Zonder datum is dat niet mogelijk. En dan is een niet gehaald doel helemaal niet erg. Daar is die evaluatie ook voor.

Vervang werk door waarde.

Na het Black Friday geweld volgt Cyber Monday. Ruim 2000 jaar geleden kwam de Griekse filosoof Plutarchus al met een goed advies.

“Niets is goedkoop wat overbodig is. Zelfs wat men voor een cent koopt, is te duur wanneer men het niet nodig heeft.”

En econoom Erika Verdegaal noemt niet uitgegeven geld ‘ingeblikt geluk’. Voor als je het een keer echt nodig hebt.

Het is niet makkelijk om geluk in onszelf te vinden, en het is onmogelijk het ergens anders te vinden. ~ Agnes Repplier

Deze contradictie is zowel uitdagend als rustgevend. Uitdagend omdat we weten dat het echt van binnenuit moet komen. De maatschappij doet ons anders geloven. En rustgevend omdat we weten dat wat buiten ons ligt ons niet gelukkig kan maken.

Dat wil niet zeggen dat we niet mogen genieten van ‘aardse’ dingen en ervaringen om er een gelukzalig gevoel aan te ontlenen. Integendeel. Zolang we maar weten dat we er niet van afhankelijk zijn.

Leonardo da Vinci schijnt gezegd te hebben dat de grootste genieën soms meer bereiken als ze minder werken.

Laat ik dat nou eens een tijdje te hebben getest. Ik ben geen genie, maar het klopt wel.

De wet van de afnemende meeropbrengst laat tegelijk ook zien dat het omgekeerde ook waar is. Meer doen en perfectioneren heeft vaak weinig zin.

Meetings die ik goed voorbereid verlopen echt veel beter. Dit klinkt logisch, toch deed ik het vaak niet. Gemakzucht, haast en we zien wel.

Als iets echt ergens over gaat dan loont het keer op keer. Er is niet een soort van middenweg; een beetje voorbereiden.

Niet of matig voorbereiden zorgt voor vrijwel altijd een mindere uitkomst.

Iedereen die je ontmoet vecht een eigen gevecht waar we niets over weten. Wees altijd aardig.

Een goede strategie voor de keuze van een restaurant kan zijn: kies voor een druk restaurant.

Dat betekent dat mensen er graag komen voor goed eten en fijne service.

Het is een teken dat ze hard blijven werken om hun reputatie te verdienen.

We kunnen pas iets veranderen als we het aanvaarden. ~ C.G. Jung

We beginnen ergens maar niet aan omdat we niet hebben aanvaard dat het gewoon moet gebeuren.

Een bezoek aan de huisarts vanwege angst voor slecht nieuws bijvoorbeeld. Of een gesprek beginnen met een collega of gezinslid om juist een spanning weg te nemen.

Om problemen heen dansen vergroot de kans dat deze een nog groter probleem worden.

“Wijsheid is weten waarop je geen acht moet slaan.”

William James helpt me regelmatig als een to do list me aanstaart. Die lijst komt toch nooit af omdat er altijd dingen bijkomen. Schrappen is de beste optie.

Als we ons vandaag aankleden voor een belangrijk ding dan is dat niet alleen om er ‘geschikt’ of gepast uit te zien. Voor een sollicitatie ga je immers niet in joggingbroek.

Met aandacht een outfit kiezen is een soort van mentale voorbereiding. De monteur kiest haar overall, de atleet zijn hardloopkleding en schoenen, en de zanger de outfit die past bij haar show.

Die paar minuten voor de kledingkast kunnen een meditatief moment zijn voor de ‘voorstelling’ die je straks gaat geven.

De beste manier om te ontvangen wat je graag wil, is zoveel mogelijk mensen helpen met krijgen wat zij willen.

Dit is mogelijk de bekendste uitspraak van Zig Ziglar. En ik denk dat hij gelijk heeft.

Maar dan wel helpen om te helpen. Niet om te ontvangen.

Vrij werk is wat kunstenaars en creatieven maken alsof ze het voor zichzelf doen.

Tijdens vrij werk dingen maken is er geen druk van moeten presteren. Het gaat om nieuwe dingen uitproberen. Om je hand opsteken en durven zeggen en doen wat je denkt en voelt.

Eigenlijk zou het altijd zo kunnen zijn. Die mensen die vaker in de vrij werk mindset zitten trekken op den duur klanten aan die dat mooi vinden. Of ze krijgen collega’s mee op de werkvloer. Collega’s die geinspireerd raken omdat ze zien dat vrij werk, ideeën uitproberen en kansen pakken ook voor hen binnen handbereik ligt.

Hoe zou je werk, en dus je leven eruit zien als je wat meer zou gaan maken en doen alsof er geen betalende opdrachtgever of werkgever is?

En hoe zou het zijn als je de ‘vrij werk mindset’wat meer toepast op alles wat je doet? Zonder wens van goedkeuring of angst voor afwijzing?

Vrij werk kan bevrijden.

Met een vulpen schreef de notaris rustig op wat zijn klant hem vertelde. Op een A4tje met lijntjes. Na tien minuten een kantje vol.

Het was heel rustgevend om te zien en mee te maken. Nergens een computer te zien. Hij ging de notities gebruiken om het officiele document later op te stellen. Het handgeschreven velletje wordt gescand voor het dossier. De sfeer in de kamer leek ook volledig kalm te worden. Het zacht krassende geluid leek de tijd te vertragen.

Gefascineerd vroeg ik, waarom doet u dit zo? “Als je rustig dingen opschrijft en dan liefst met een vulpen, dan voelt dat heel anders dan als je het typt. We lijken schrijven te zijn verleerd. Dat komt door de toetsenborden. En door de smartphones.”

En vervolgens: “Door te schrijven lijk ik ook beter na te kunnen denken. Je moet ook goed nadenken voor je schrijft, anders wordt het een kliederboel”.

Ik besloot om mijn oude Waterman vulpen weer uit de doos te halen. En verhip, het klopt wat hij zei. Door de vertraging van de handeling en beter vooruitdenken, worden dingen helderder.

Onze grootste vrijheid is het recht en de kracht om te besluiten of iemand of iets buiten ons invloed op ons kan hebben. ~ Stephen Covey

Lastig. Wel de moeite van het herinneren waard als het lastig wordt.

Verander, als je wilt, wat je kunt veranderen. Maak je niet druk over wat je niet kunt veranderen.

Dit werd al gepredikt door de stoicijnse filosofen 2300 jaar geleden. Het is op dit moment nog net zo waar.

Er is veel te doen rond ai. Het zal werk gaan overnemen. In een aantal beroepen. Deels is dat waar. Maar ai is niet het probleem. Middelmatigheid is het probleem.

Wat ai niet kan vervangen is je eigen (wijze) visie, creativiteit en ervaring. Jouw unieke aanpak zal er steeds meer toe doen. Jij brengt jouw verhaal mee. Niemand pakt jouw ervaring af. Alles wat je hebt meegemaakt met honderden, misschien wel duizenden verschillende mensen en omstandigheden.

Ai is nooit uniek en altijd gemiddeld want het is het resultaat van ontelbare gemiddelden door het internet en computers gegenereerd.

Je persoonlijkheid, humor, luchtigheid en wil om te helpen doen er meer toe dan ooit. Door je opgebouwde ervaring op een unieke manier te delen en in te zetten overstijg je de middelmatigheid.

Begrijp ik het goed?… is een zachtere manier dan iets als een feit te interpreteren.

In plaats van er met gestrekt been in te gaan, geef je aan dat je niet zeker weet of je de ander goed begrijpt.

Het is een uitnodiging, een handreiking tot een verder gesprek.

Sowieso is vriendelijk doorvragen meestal de beste weg.

Soms zitten we in een flow waarin alles lekker gaat. Dan weer zijn we overmand door taken waardoor we het niet zien zitten.

Dit wordt veelal veroorzaakt door de prioriteiten die we stellen. Wat doet er op elk moment het meeste toe? En ga die een of twee dingen dan doen. Tot ze af zijn.

Dan kan de balans meer richting flow gaan in plaats van overmand zijn.

Elke dienstverlener vervult een spilfunctie. Niet alleen technisch zoals een tandarts of een fotograaf, maar ook emotioneel.

De tandarts repareert met grote expertise een kies. De fotograaf maakt een prachtige foto. Maar ze doen meer dan dat. Ze zorgen voor positieve energie, als je die nét even niet hebt op dat moment. Ze creëren optimisme en vrolijkheid.

Dat is wat iedereen nodig heeft. Niet alleen het leveren van waarom is gevraagd, maar de ervaring die de dag bijzonder maakt. En die je meer energie geeft dan voordat je werd geholpen.

Dit geldt voor zo goed als elk beroep in elke sector. Steek de mensen om je heen aan met een positieve vibe.

Ik liep recent samen met een klant door een kantoortuin waar iemand met de ogen gesloten achterovergeleund in haar bureaustoel zat. Toen we vijf minuten later weer langsliepen was dat nog steeds zo.

Mijn metgezel, leidinggevende van zo’n 200 medewerkers, merkte mijn verbazing. Spontaan stelde hij me gerust. “De beste ingevingen komen óf tijdens óf net na een powernap”. Hij voegde toe: “de hele dag druk zijn – of doen alsof je druk bent – levert minder op dan als we af en toe de ogen sluiten.”

Hij moedigt zelfs iedereen aan een of twee keer per dag het brein te resetten. Dat kan door een verdiende en ook noodzakelijke powernap.

Waar je de focus op legt wordt je realiteit.

We dagdromen vaak, wie wil ik zijn of wat wil ik doen.

Soms is een betere vraag: wie wil ik niet zijn en wat zou ik niet moeten doen?

Iemand laat zien uit welk hout zij/hij is gesneden, niet als het voor de wind gaat. Maar als het even tegenzit. Of uitzichtsloos en anderen in paniek zijn,  met de armen over elkaar zitten of weglopen.

Een tegenslag is een kans om je zintuigen aan te scherpen en om te leren. Om anderen en vooral jezelf te verrassen wat er allemaal mogelijk is.

Mensen zeggen wel eens tegen Lady Gaga: ‘Jij bent de volgende Madonna’. Nee, zegt ze dan, ‘Ik ben de volgende Iron Maiden!’

Iron Maiden was een band die nooit veel is gedraaid op de radio. Toch verkochten ze meer dan 95 miljoen albums in bijna vijf decennia.

De kans is groot dat Iron Maiden nog steeds fans heeft over tien of twintig jaar. En dus albums blijft verkopen. Waarom is dit relevant? De gemiddelde ondernemer, artiest of wie dan ook die iets creëert legt de hoop bij de hoop dat het wat gaat worden.

Hoop alleen werkt bijna nooit. Wat wel werkt is het hebben van de juiste mindset. Niet iets maken zodat je kunt verkopen. Maar iets maken omdat je er zo in gelooft en het zo fijn vind om te doen, dat het niet uitmaakt of mensen het kopen of niet.

Uiteraard zijn aspecten als ‘doorgaan waar anderen stoppen’ en een goed proces cruciaal. Iron Maiden ging gewoon door met optreden ondanks het feit dat ze niet of nauwelijks werden gedraaid op de radio. Fans vertelden erover door en zo werden ze een band die tot op de dag van vandaag bekend is.

Wat doen wij en waarom? Hier goed naar kijken kan zorgen dat we van een eendagsvlieg in een evergreen veranderen.

Madonna  was geen eendagsvlieg. Maar vult ook geen zalen meer met 50.000 fans.

Allemaal proberen we bewijs te vinden voor iets dat we willen geloven.

Wat heb of kun je waar anderen behoefte aan hebben?

Iedereen heeft iets waar zij/hij mee kan beginnen.  Niet talent, maar iets dat je goed kunt.

Vaardigheden en kennis zijn geld waard.

Ook al denk je van niet en weet je niet waar je moet beginnen.

“Fotografie gaat niet over het je herinneren van alles. Het gaat om het herinneren wat ertoe doet.”

Vroeger nam ik net als Gerald 36 foto’s, per maand. Nu 3600 per maand en 36 voor het ontbijt.

Gerald Joehri beschrijft wat de digitale revolutie heeft gedaan. En wat we ermee hebben verloren.

Dat zijn: intentie, aanwezigheid, anticipatie, imperfectie en mindfullness.

En hoe we het weer terug kunnen krijgen.

De wens om iets terug te doen voor iemand die iets voor ons doet zit diep verankerd. Op zich een goede gedachte: “wat kan ik terugdoen?”

Los van dankbaarheid tonen kan iets terug ‘betalen’ niet altijd. Wat wel kan is iets onbaatzuchtigs doen voor een ander.

Stel je krijgt geweldig advies. Dan zou je twee andere mensen ook advies kunnen geven. Er is altijd iemand die je kunt helpen. Er is altijd een kans om iets terug te doen. En dat hoeft niet aan degene die iets voor ons heeft gedaan.

En als de eerste gever dan weet dat je iets voor een ander hebt gedaan, is dat vaak het mooiste geschenk. Goed doen inspireert.

Je hoort regelmatig over organisaties en bedrijven in zwaar weer. Of dat ze omvallen. Vaak lijkt dat geen direct effect te hebben, omdat deze niet relevant zijn, voor ons dan.

Echter, iedere schakel, iedere medewerker in elke organisatie, groot of klein, is relevant.

Wat kunnen we als persoon elke dag doen om relevant te zijn en te blijven? Dus niet alleen de directie die de eindverantwoordelijkheid heeft. Vooral ook elke medewerker die zijn of haar werk doet naar beste kunnen. Om de klant zo goed mogelijk te voorzien in een behoefte.

Bij een bedrijf ‘in zwaar weer’ is het vaak een opeenstapeling van feiten en oorzaken. Dus niet alleen ‘de markt’ die iets anders wil, of goedkoper.

Wat helpt is als we als mens in de organisatie steeds helder weten waarom we het relevante werk doen dat we doen. Hoe we een verschil maken in de samenleving en ons steeds daarop blijven richten. Dat motiveert om fouten te helpen voorkomen. Dat we niet op onze lauweren rusten of denken dat ons werk er niet zo toe doet. Want het doet er wel toe.

We lijken het product te zijn van wat we leren. Leren we door passief te ondergaan van wat het systeem ons ‘aanbiedt’ of door onszelf actief opnieuw uit te vinden. Die keuze bestaat.

Lezen stelt ons in staat, zo zei Seneca al, om personen te worden die zichzelf creëren. Geen volgelingen te worden van wat trend, maatschappij of sociale media ons voorspiegelen hoe we zouden kunnen of moeten zijn.

Het lezen van een boek, en dan liefst niet van een scherm, is voor mij altijd een genot.

Moed brengt je (veel) verder dan zelfvertrouwen. Moed heb je nodig als je niet weet waar je heen gaat.

Je gaat toch of doet het toch omdat je het écht wil en je voelt dat het juist is om te doen.

Ook al is het moeilijk of beangstigend. Moed zorgt voor de bereidheid om een risico te nemen.

De eerste stap die je zet om jezelf in beweging te zetten, dat vergt moed.

Het kan van alles zijn. Van een lastig gesprek aangaan, tot een bedrijf starten.

Moed verandert alles.

We vertrouwen op ons geheugen.  Hoe vaak komt het niet voor dat je iets te binnen schiet en later weet je niet meer precies wat.

Schrijf goede ideeën meteen op in een boekje dat je altijd bij je draagt.

Vertrouw niet op je geheugen.

Nog iets: alle ideeën, goed en minder goed, smelten regelmatig samen tot nieuwe ideeën. Maar alleen als je ze opschrijft.

‘Hadden we het maar anders gedaan.’

of

‘Laten we het de volgende keer anders doen..’

Kan best goed zijn te benoemen wat er fout ging. Maar alleen als we het gebruiken om het straks beter of anders te gaan doen.

In 2019 is in China gebruik van videospelletjes op telefoons door kinderen op scholen door de overheid aan banden gelegd.

Dit leidt tot minimaal drie conclusies:

1. Verhoogd gebruik van videospelletjes en apps op mobiele telefoons kan leiden tot een verlaagd gemiddelde cijfer van tot 36%.

2. Appgebruik is aanstekelijk. Andere kinderen neigen ook tot meer gebruik.

3. Als veel kinderen op telefoons zitten leidt dat tot laatkomen en absentie.

Als mobiel telefoongebruik dit effect op kinderen heeft, geldt dat dan niet ook voor volwassenen?

Het is redelijk makkelijk om een goede kans (op succes) te hebben. Dit komt doordat kans is gebaseerd op gemiddelde mensen.

Zorg dus dat je regelmatig komt opdagen en dat wat je doet er overduidelijk toe doet.

De meeste schaduw in dit leven wordt veroorzaakt doordat je in je eigen zonlicht staat. ~ Ralph Waldo Emerson

Het doel van luisteren is niet antwoorden, maar horen wat er niet wordt gezegd. ~ Kevin Kelly

Relaties zijn gebaseerd op vertrouwen. Vertrouwen wordt groter door begrip. Ook niet verbale signalen helpen inzien dat er meer is achter wat er nog niet wordt gezegd.

De Amerikaanse baseball beroemdheid Babe Ruth zei dat de angst om de bal verkeerd te slaan je er niet van mag weerhouden om te spelen.

Het besluit om überhaupt te spelen is het besluit om de angst te overstijgen. De angst voor pijn, afwijzing en afgaan die daarmee gepaard kan gaan.

‘Spelen’ is alles wat we (zouden) willen gaan doen, maar er tegenop zien.

Een rekening die blijft liggen of wordt vergeten moet nog steeds worden betaald. Daarom betaal ik elke rekening op de dag dat deze binnenkomt.

Dat is een uitzondering, en dus meteen een voordeel. Mensen vinden het fijn als ze snel betaald worden. En ze onthouden dit (en jou) als dit gebeurt, omdat weinig mensen dit doen.

Het is een kleine moeite die niets kost en een glimlach oplevert.

Hoe zou het zijn als we onszelf niet meer vergelijken met anderen? Of onze situatie met andere situaties?

We denken dat we vergelijken nodig hebben voor groei of begrip. Ik denk van niet. Vergelijken zorgt regelmatig voor verdriet en ontevredenheid. Dit komt omdat als we vergelijken we altijd met twee dingen tegelijk bezig zijn.

Zodra we daarmee stoppen dan wordt de geest bijzonder efficient.

En we worden blij, omdat we niet hoeven na te jagen wat we niet hebben of zijn. En waarderen wat nu is.

Twee bekende Amerikaans schrijvers waren te gast op een feestje van een multimiljardair. Kurt Vonnegut plaagde zijn vriend Joseph Heller, schrijver van ‘Catch 22’.

“Onze gastheer de hedge fund manager, verdiende op een dag meer geld dan jij in je hele leven hebt verdiend met royalties van je wereldberoemde bestseller.”

Heller antwoordde: “Ja, maar ik heb iets dat hij nooit zal hebben… Genoeg.”

Zinvolle observatie. En goed om in gedachten te houden hoe we onze tijd besteden. Soms is genoeg genoeg en is er tijd voor andere dingen die niet meteen geld opleveren.

Je kunt niet bang zijn voor het onbekende, omdat je niet weet wat het onbekende is.

De angst bestaat dat als we ‘nee’ zeggen dat we een kans gaan missen. Dat is vrijwel nooit het geval.

Nee leren zeggen is omarmen dat kansen die zich voordoen een indicatie zijn dat je op de goede weg bent.

Er komt vast wel weer een kans. En op dit moment is ‘nee’ zeggen bevrijdend. Zonder de zorg om weer een kans te moeten pakken, of die niet te hoeven missen.

Vrijwel iedereen haat reclame. En die is overal; gemiddeld 5.000 impulsen per dag. Marketing expert Mark Ritson zegt het extreem duidelijk. Mensen geven niets om je product, je passie, je unieke ding of je inzet voor welk goede doel dan ook.

Het enige waar ze aan denken is zichzelf, en pas dan en heel misschien aan wat jij voor hen kunt doen. De eerste Wet van Ondernemen is: “Niemand Geeft Om Jou”. 

Deze wet is zo zinvol omdat het ons dwingt om echt te onderzoeken wat we voor anderen kunnen doen. Wat zijn hún idealen en dromen. Dat is het veel zinvollere gesprek.

De beste reclame ontstaat door empathie, door inlevingsvermogen en dienend onderzoeken hoe de ander het beste is geholpen.

Als we een reactie te horen krijgen of feedback ontvangen is onze eerste neiging vaak om meteen te reageren, erover na te denken of er zorgen over te maken.

Soms kan het goed zijn het even te laten sudderen. Een minuut, een uur of zelfs een paar dagen. Na een poosje voelt het weer anders en dat gevoel is meestal niet hetzelfde als tijdens het moment van de feedback.

De tijd tussen de input en het moment van reageren geeft ruimte om constructief te reageren, en niet impulsief.

In aanvulling op de gedachte van gisteren na een aantal waardevolle reacties.

We hebben nu eenmaal niet altijd zin.

Dat hoort er echter wel bij. Iets dat altijd leuk is gaat overigens ook vervelen.

Het gaat alleen niet om er zin in hebben, maar om het willen doen.

Zin komt en gaat, willen is de constante.

Wat is krachtiger, motivatie of consistentie? De meeste mensen zullen zeggen motivatie.

Het probleem met motivatie is dat het varieert. Een keer geen zin in sporten? Of toch toegeven aan pizza?

Consistentie wint altijd van motivatie. Ook als je geen zin hebt toch doen wat je je had voorgenomen.

Consistentie  is een vast gegeven.Net zo vast als dat het elke ochtend licht wordt. Of zoals water dat altijd naar het laagste punt stroomt.

Het uit zich in een vast patroon dat afhangt van onze acties over een bepaalde periode om doelen te halen.

Hierdoor wordt het een gewoonte waardoor je minder afhankelijk van motivatie. Je wordt betrouwbaarder naar jezelf, vrolijker, minder vatbaar voor burnout en falen.

Consistentie is oneindig zolang je doet wat je je voorneemt. Motivatie is eindig omdat het afhankelijk is van externe factoren en je humeur (geen zin vandaag).

Motivatie is altijd korte termijn. Consistentie is de basis van een lange termijn strategie. Of dat nu financiele planning is, eetgewoonten, sporten of minder klagen.

In plaats van door gemotiveerd te blijven bepaalde doelen te willen halen is het beter een effectief stappenplan te volgen. Met een consistent schema.

Een paar tips:

1. Begin klein. De fout die vaak gemaakt wordt is te groot beginnen.
2. Laat nieuwe gewoonten langzaam toe tot je leven en aanvullend werken op eerder ontwikkelde goede gewoonten.
3. Laat de nieuwe gewoonte vergezellen door iets positiefs of door iets dat je fijn vindt. Bijvoorbeeld luisteren naar muziek, of de beloning van een kopje koffie na een sporten
4. Verlaag de inspanning indien nodig. Beter 2 keer per week sporten als 3 keer teveel is waardoor je het helemaal opgeeft.
5. Omarm verantwoordelijkheid voor je daden en dus je resultaten.

Hoewel motivatie veelal als doorslaggevend wordt gezien voor succes wint consistentie. Overdreven focus op motivatie zal vroeg of laat zorgen voor een spaak in de wielen. Consistent doen wat we ons voornemen niet.

Consistentie levert ook meer motivatie dus dat is mooie bijvangst.

Tip die ik kreeg van iemand. Schrijf nooit een telefoonnummer op zonder zijn of haar naam erbij te zetten. Dat vergat ik vaak. En dan krijg je: wie ben jij ook weer?

Tegenwoordig schrijf ik in de notitie van mijn adresboek altijd hoe ik iemand heb ontmoet. Ook dat weet ik vaak niet meer na 3 jaar.

Niets is vervelender dan te moeten raden wie iemand is als ik wordt gebeld. Dat ondervang ik zo heel efficient.

Tijdens een fotosessie bij een klant liep ik naar de koffieautomaat. Er stonden geen bekertjes. De organisatie had namelijk besloten dat iedereen zijn eigen mok gebruikt. Aan het eind van de dag even afwassen en opbergen of de volgende dag weer meenemen.

Blijkt dat veel afval wordt voorkomen. Het maakt de medewerkers mede-eigenaar van de uitvoering van het  duurzaamheidsbeleid. Een goed voorbeeld van een interventie op microniveau met een relatief grote impact.

Ik dacht meteen: als meer grote organisaties en instanties dit zouden doen, wat een verschil dat zou kunen maken. De grap is dat dit makkelijk en direct uitvoerbaar is.

Voordat we iets aan een ander kunnen verkopen, moeten we het eerst aan onszelf verkopen. En ‘verkopen’ kan alles zijn.

Als je niet helemaal overtuigd bent van de waarde dan wordt het verkopen ervan lastig. Zolang je zelf bezwaren en beperkende overtuigingen hebt dan zal de ander die ook zien.

En zo’n beperkende overtuiging kan zijn: ‘Ben ik of mijn product of dienst wel goed genoeg’, of ‘wie ben ik dat een ander naar mij zou luisteren’.

Er is geen goed antwoord op een verkeerde vraag, maar als je de juiste vraag stelt, dan ontvang je het goede antwoord.

Soms pakt een boek je niet meteen. Het gebeurt ook dat je het uitleest en er niet van onder de indruk bent. Of dat het saai is en voelt als verloren tijd.

Dat ligt dan soms niet aan de inhoud maar vaak aan waar we op dat moment zijn in onze ontwikkeling.

Het loont om een boek na een tijdje te herlezen. Of in het midden open te slaan en 1 pagina te lezen. En dan geboeid met heel andere ogen opnieuw te lezen.

Er gaat voor mij vaak een hele nieuwe wereld open als ik een boek opnieuw lees. Het lijkt tijdverspilling maar dat is het zeker niet.

Ik zie een eerste lezing als een kennismaking. Een soort grondverf zonder welke de de lak niet kan hechten.

Als je klanten je goed betalen is een geschenk aan henzelf, aan de economie en aan jou.

“Alles wat je je kunt voorstellen is echt.”

De aardig succesvolle kunstenaar Pablo Picasso dacht dit dus.  Dit lijkt mij een goede instelling om af te rekenen met ‘kan niet’.

Iets doen wat je niet leuk vindt wordt makkelijker als je jezelf beloont als het af is. Meteen erna dus.

De mens houdt van comfort en mijdt ongemak. Zo zijn we al honderduizenden jaren. Pijnvermijden is een overlevingsstrategie.

Als de beloning consequent volgt op de inspanning, dan wordt het steeds makkelijker dat rotklusje of fysieke werk te doen.

Zo leiden we ons brein om de tuin.

Door duidelijk te schrijven en begrijpelijk te presenteren, laat je zien dat je om je luisteraars geeft.

Door gefocussed te blijven en te spreken door je werk te laten zien, wordt je er niet alleen beter in. Je verheft je boven anderen die veel kabaal maken maar weinig produceren.

Zomaar een van de vele inzichten van Robert Greene in zijn ‘Mastery’. Ieder van ons heeft de potentie om ergens heel goed in te worden. En door die expertise een blij leven kan leiden, vooral doordat je anderen daardoor beter kunt helpen.

Visualisatie kan geen compensatie zijn voor werk dat  niet is gedaan.

Als je een nieuw leven wil dan moet je nieuwe dingen doen.

Als je dingen wil bereiken die de meeste mensen niet bereiken, dan moet je dingen doen die de meeste mensen niet doen.

Alles in het leven komt neer op actie ondernemen in een bepaalde richting.

Dat is niet erover lezen, plannen, onderzoeken of erover denken. De oorzaak die effect sorteert is doen.

Heb even getwijfeld of ik dit überhapt wel zou posten. Omdat het zo voor de hand ligt. Toch denken we vaak dat het wel los loopt en dat het anders wordt, zonder actie. Vandaar dat ik mezelf er nog maar eens aan herinner dat het niet zo werkt.

Stel je wil iets doen wat je een ander ziet doen. Muziek produceren en publiceren, een afdeling of bedrijf leiden. Of je droom is om anderen te helpen met wat dan ook.

Daar hoef je niet op te wachten tot je een diploma hebt. Of tot iemand je uitnodigt om dat te komen doen.

Je kunt er nu mee beginnen. Met klanten vinden, kleine projecten opstarten, zonder toestemming of goedkeuring, van niemand.

Maar we doen het vaak niet. Omdat we horen te wachten tot we aan de beurt zijn. Of tot we genoeg weten of kunnen.

Voor de meesten gebeurt het niet dat ze die gewenste baan vinden. Omdat ze niet dorstig genoeg zijn.

Voor hen is het boek: ‘What to do when it’s your turn (and it’s always your turn) van Seth Godin.

Het doel van het boek is om een gesprek te beginnen, vooral met jezelf, maar ook met anderen.

Een te groot, hoog of ver doel stellen is een veilige manier van er niet aan beginnen. De kans dat het doel wordt gehaald is namelijk heel klein. Grenst meestal aan onhaalbaar. Zeker als je niet de eerste stap zet om die richting op te gaan.

Een tastbaar doel echter, haalbaar en concreet is gebaseerd op wat er mogelijk is.

Er wordt vaak geroepen dat we haast onhaalbare doelen moeten stellen. Grote en geweldige prestaties, onszelf uitdagen met het bijna onmogelijke. De Ziggo Dome vullen met fans, of een bestseller worden van welk product of dienst dan ook.

Zo werkt het nooit. Kijk naar wat er mogelijk is en verleg de grens dan steeds een stukje verder.  Niemand wordt in een keer dat grote succes waar we naar opkijken. Als je hun verhalen écht kent, dan weet je dat zij allemaal hun pad hebben gewandeld. Stap voor stap. Maar ze zijn wel begonnen.

“Pijn is voor even, spijt is voor altijd.” Een van de hoofdlessen van Ray Klaassens in zijn boek Groeipijn.

En dan gaat het over de pijn die soms ontstaat als we moeten doorzetten. Doorgaan waar we eigenlijk willen stoppen, omdat we geen zin, energie of lef hebben.

En de spijt komt dan later omdat we het toch niet hebben afgemaakt. En omdat we nooit zullen weten hoe het had kunnen zijn.

Hoeveel mensen hebben niet dat boek niet geschreven of zijn het project niet gestart omdat ze het woord ‘Nee’ lastig vinden om te horen.

Behalve dat we goed moet zijn in wat we doen is er nog iets anders. Leren omgaan met afwijzing is net zo belangrijk.

Er leeft een trend om met jonge mensen te willen werken. Die komen met frisse ideeën en zijn goedkoper. En ze zijn ‘vormbaar’. Er is ook veel voor te zeggen hen een kans te willen geven. De ouderen echter hebben iets wat de jeugd (nog) niet heeft.

Een schat aan ervaring en inzicht maakt de professionals ‘op leeftijd’ waardevol. Zij laten zich niet meer gek maken en weten direct voor welk probleem welke oplossing moet komen.

Iedereen moet ergens beginnen, zeker de jongere professional die de arbeidsmarkt nog moet ontdekken. Toch kan het goed zijn om de oudere niet af te serveren bij reorganisaties vanwege kostenbesparing. Dat kan uiteindelijk duurkoop zijn.

Bovenstaand is een vrijwel woord voor woord samenvatting van een discussie waar ik bij stond. Ik was aan het werk bij een grote organisatie waar ervaren en langdurige medewerkers jarenlang hun uiterste best doen. Omdat het er ‘rommelt’ en er geruchten gonzen over beperking van contractverlenging ging het gesprek over kapitaalvernieting. Namelijk het mogelijk weg laten vloeien van kostbaar arbeidskapitaal.

Ik moest aan mijn eigen vak als fotograaf denken. Iemand grapte laatst, tijdens een huwelijk, ‘wordt jij niet te oud voor dit vak?’ Ik lachte: ‘welnee, het wordt elke keer mooier. Ik gebruik elke ervaring als cumulatief kapitaal om het steeds nog een stukje beter te maken’.

Eer aan de ouderen dus. Lof voor de jeugd, dat zeker. Zij kunnen alle hulp gebruiken, en mijn deur staat altijd open.

Leiders creëren geen volgers; ze creëren meer leiders. ~ Tom Peters

Het goede voorbeeld geven en een ander behandelen zoals je zelf behandeld wil worden, zijn de basis van goed leiderschap.

Je kunt niet leren zonder fouten te maken. Dus moet je niet bang zijn om de verkeerde noten te spelen.

De werkelijke betekenis van vrijheid is de vrijheid om fouten te mogen maken. En je daar niet rot of schuldig over te voelen.

Je kunt wel zeggen: ‘doe dit niet nog een keer, of tenminste minder vaak’.

Liefde is een daad van overgave aan de ander. Jezelf geven. Loslaten en je laten vallen. De Engelsen zeggen ‘falling in love’. En dat is niet voor niets.

Dit staat tegenover wat we gewend zijn, namelijk controle houden. Zekerheid hebben.
Het enige echt zinvolle lijkt loslaten. Vertrouwen hebben. Dit zijn velen van ons verleerd.

Dit volledige en onvoorwaardelijke vertrouwen zag ik gister tijdens een dag waarop een huwelijk werd voltrokken. Ik zag wat echte liefde is.

Liefde is uiteindelijk is het enige waar het echt om gaat.

Bij elke activiteit kun je de vraag stellen: ‘als dit het enige is dat er uit mijn handen komt, ben ik dan vanavond tevreden?’

Hoe meer we iets najagen hoe minder we lijken te ontvangen wat we echt willen.

Volgens Alan Watts is het verder zo dat hoe meer we ons beter willen voelen, hoe minder tevreden we worden.

Ik denk dat daar veel waarheid in schuilt.

Een accu van een mobiele telefoon gaat het langst mee als deze niet altijd wordt doorgeladen naar vol. 80% laden garandeert de langste levensduur.

Deze metafoor kan ook op ons worden toegepast. Het niet steeds nastreven van 100% tevredenheid haalt de druk ook weg om dat te blijven najagen. 80% is prima.

Dan is dat extra ding wat we willen kopen of beleven helemaal niet nodig. De zucht naar 100% perfectie kunnen we dan loslaten. Perfect is de vijand van goed. Ook omdat perfect niet bestaat.

Je kunt iemand nooit echt begrijpen tot het moment dat je ziet wat hij ziet vanuit zijn standpunt.

Het ‘in andermans schoenen lopen’ is daadwerkelijk van waarde voor begrip en empathie.

Het moeilijkste is niet weten wat te doen. Het is het dagelijks doen, of je het leuk vindt of niet.

Dus kiezen voor doen wat je moet doen, in plaats van scrollen. Of hardlopen in de kou in plaats van uitslapen.

Er zijn drie manieren om voor een tweede carriere te kiezen.

De eerste is er een beginnen.  Of bij een ander bedrijf of door ander werk te gaan doen.

De tweede is naast je huidige baan een parallelle carriere te ontwikkelen.

De derde is meer sociaal entrepreneurschap, bijvoorbeeld door non profit te starten. Naast je huidige werk.

De meesten echter tellen de jaren tot hun pensioen. Het is echter de minderheid die een lang werkend leven zien als een kans for henzelf en voor de maatschappij om waarde te blijven creëren.

De sleutel is wel: begin voordat je de tweede helft van je leven ingaat aan het goed managen ervan. Als je geen vrijwilligerswerk doet voor je 40ste bijvoorbeeld, dan zul je dat waarschijnlijk ook niet doen na je 60ste.

Peter Drucker schrijft hier briljant over in zijn ‘Managing Oneself’. Hij zegt verder dat in de maatschappij waarin succes zo belangrijk is, het hebben van opties cruciaal is.

Een dun boek voor mensen die een carrierepad kiezen door te weten wanneer kansen kunnen worden benut en wanneer van koers te wijzigen. Een handwerkje over ontdekken van je kracht, herkennen hoe je het beste werkt met anderen, en het identificeren van omgevingen die gunstig voor je zijn.

Teveel dragen kan vermoeiend zijn. Het kan bevrijdend werken door goed te kijken naar wat je eigenlijk nodig hebt voor een reis. De koffer zit vaak te vol.

Zo is het ook met alle dingen en verplichtingen in ons leven. Het kan goed zijn van tijd tot tijd stil te staan bij wat we hebben verzameld aan dingen, mensen en ervaringen. En dan vragen: hoeveel is genoeg en wil ik dat allemaal wel mee blijven sjouwen?

Graham Green schreef in ‘The Heart of the Matter: “Een kleine daad van durf kan iemand’s besef van wat er mogelijk is volledig veranderen.”  Zo’n daad is ook durven loslaten van wat teveel is.

De beste voorspellingen zijn nooit meer dan een waarschijnlijkheid en niet een zekerheid.

De toekomst is redelijk betekenisloos en onbelangrijk, omdat het vroeg of laat het nu wordt.

Plannen of angstig zijn voor een toekomst die niet het heden wordt is nauwelijks absurder dan als die toekomst arriveert, mij aantreft als iemand die angstig naar de (volgende) toekomst kijkt.

Dit is kortgezegd onderdeel van de filosofie van Alan Watts in zijn ‘The wisdom of Insecurity’. Het resoneert omdat, en ik spreek voor mezelf, het vaak lastig is volledig te ervaren van wat er nu gebeurt.

Het boek is niet minder dan een handleiding voor de moderne mens. Het helpt om onzekerheid te omarmen waardoor volledig in dit moment te leven makkelijker wordt.

Mensen vinden het in het algemeen prettig als zij vrijuit kunnen praten zonder in de rede te worden gevallen. En dit is iets dat frappant genoeg weinig gebeurt. Omdat de meesten van ons in de startblokken zitten om in een gesprek de eigen mening te laten horen.

Hoe minder je over jezelf praat en hoe meer je de ander laat uitspreken hoe groter de kans op een positieve uitkomst van een gesprek, of onderhandeling.

Oprechte interesse in de ander doet wonderen.

Mislukkingen zijn opstapjes naar toekomstig succes. Alleen voelt dat niet zo als iets niet lukt.

Dit wetende kun je een mislukking gebruiken als moment om te reflecteren. Wat ging er fout en kan ik dit accepteren als onderdeel van het proces? En wat kan ik veranderen om het in de toekomst te voorkomen?

Zonder deze reflectie is een mislukking gewoon een mislukking.

De vragen die we onszelf stellen bepalen wie we worden.

Doe iets voor iemand en vraag of verwacht niets terug.

Dan blijft het zuiver. Soms doen we iets met in het achterhoofd dat we er later  iets voor terugkrijgen. Als dit wegvalt dan is het iets doen voor een ander volledig vrij van verwachting. Dat geeft rust en een vredig gevoel.

Een vriend is iemand die vraagt hoe het met je gaat. En dan wacht op het antwoord.

En je laat praten tot je hoort hoe het echt met je gaat.

Technologie zou ons moeten helpen met verbinding. Niet met het zorgen voor alleen maar afleiding.

Wees tevreden met wat je hebt, geniet van de situatie zoals die is. Wanneer je beseft dat er niets ontbreekt, behoort de hele wereld aan jou. ~ Lao Tse

Steeds weer goed om aan te denken als ik weer een nieuw gadget of nieuwe ervaring wil. Niets mis mee natuurlijk, maar zeker niet altijd nodig.

Er zijn maar weinig dingen die urgente actie vereisen.

Neem de tijd om te antwoorden. Of iets te doen.

Overhaast reageren leidt bovendien regelmatig tot spijt.

Als je net als ik bent en bij verveling naar de telefoon grijpt, kan dit inspirerend zijn. Journalist Johnny Harris praat over waarom niets meer spannend is. De volgende keer als je je verveelt zou je wat dingen kunnen proberen. Onder zijn video vind je een gratis Guide to Boredom Hieronder een paar kernpunten.

Ervaar en herken het moment waarop je je begint te vervelen. Zonder zelfoordeel, gewoon ervaren wat mindfullness is. Al is het maar een minuut.  Accepteer de verveling. Je lichaam vertelt je iets over je leven en je kunt proberen het te accepteren in plaats van je ertegen te verzetten. Ontspan je in de verveling en accepteer de non-actie.

Ga je sociaal gedragen. Ga dingen doen met anderen, of hen helpen. Neem deel aan groepsrituelen; sporten, concerten en andere activiteiten zodat je een gemeenschappelijk gevoel van zingeving ervaart.

Word creatief. Ga dingen doen, maken, ontdekken, uitproberen. Hoeft niet groots te zijn. Kan laagdrempelig zoals een nieuw gerecht koken.

Word nieuwsgierig. Ga je echt verdiepen in iets dat je boeit.

Als je een of meerdere van deze technieken uitprobeert dan cultiveer je het tegenovergestelde van verveling. Dat is ‘flow’.

Of ga naar buiten. Daar kun je ook dingen proberen, zoals samen met anderen creatief zijn.

Harris vraagt ons en zichzelf: wat doe je als je je verveelt? Verveling is niet per se slecht. Het is een natuurlijk signaal van ons lichaam. Gebruik verveling als een moment van bezinning. De telefoon ontneemt ons dat helaas te vaak.

“Er is niets minder productief dan iets efficiënter maken dat niet eens gedaan had moeten worden”.

Dit is zo’n beetje de hoofdwijsheid van de beroemde organisatie en management expert Peter Drucker. Voordat we iets gaan doen eerst achter de oren krabben. Heeft dit wel zin? Of houden we de schijn op bezig te zijn?

“Je manifesteert wat je gelooft waar je recht op hebt.”  ~ Lynne A. Robinson

Het is omgekeerd ook zo dat als je denkt iets niet waard te zijn, je dat meestal ook niet ontvangt. Of dat nu geld is of liefde of wat anders.

Robinson vervolgt met een opdracht: “Wat kan ik vandaag doen om in die richting te gaan?’

Alle grenzen en beperkingen bestaan alleen in gedachten. En daar worden ze ook overwonnen.

Je hebt je werk laten zien aan de organisatie waar je voor zou willen werken. Daarna komt er weinig meer van en bloedt het doodt. Dit komt door een van de volgende drie oorzaken.

– Je bent niet zo goed als je denkt dat je bent. En niet zo goed als ze hadden gehoopt.

– Je bent geweldig maar ze zijn niet naar jou op zoek.

– Je bent super, ze willen met je werken, maar ze vinden het lastig jou te verkopen aan hun leidinggevende.

In het eerste geval: zorg dat je beter wordt. Bij de laatste twee, goed dat ze je niet hebben gekozen alleen om aardig te zijn.

Omgekeerd geldt het natuurlijk ook. Zodra je weet wat je waard bent, kan het zijn dat de klant niet goed genoeg is voor je. Of dat je het zelf lastig vindt om die nieuwe klant te verkopen aan je eigen team.

Zelfkennis en gevoel van eigenwaarde lijken de sleutel tot succesvol vinden en bereiken van je markt.

Dank aan Gabe Anderson die dagelijks blogt over uitdagingen en kansen in de muziekindustrie.

De wereld draait snel, is druk en we staan bloot aan constante prikkels. Wat als je die hectiek achterlaat en kiest voor een plek waar stilte heerst. Waar de dagen langzaam verstrijken en waar het ritme van de natuur het dagelijkse leven bepaalt? Een paar voordelen.

Een rustige en totaal andere omgeving geeft de kans te herstellen van stress. De afwezigheid van verkeerslawaai, deadlines en sociale druk schept ruimte voor ontspanning en reflectie.

Essentële zaken worden duidelijker. In stilte en eenvoud komt er ruimte voor de dingen die echt belangrijk zijn: gezondheid, relaties, creativiteit en persoonlijke ontwikkeling.

Ook zorgt de andere en rustige omgeving voor verruiming van perspectief. Je krijgt een frisse blik op jezelf en de wereld om je heen. Je leert met andere ogen kijken naar gewoonten, normen en waarden.

In de wintermaanden zijn er veel aanbiedingen voor een betaalbare prijs. Het kan lonen jezelf zo’n waardevolle break te gunnen.

Hoe vervelend een situatie ook is, het kan meestal nog erger. Als we er midden in zitten dan is dat perspectief soms lastig te zien. Denk aan ziekte of ontslag of iets anders dat ons van slag brengt.

Als je de keuze hebt tussen pessimisme of dankbaarheid, dan is het goed om voor het tweede te kiezen. We zijn namelijk rijker dan we denken, of voelen. En ‘rijk’ als in de goede dingen die we hebben en ons overkomen in het leven.

Maar omdat de mens van nature gevoeliger is voor negativiteit dan voor postiviteit is dit zoals gezegd lastig. We zijn namelijk geneigd ons te richten op voorkomen van tegenspoed. Zo zijn we als mens evolutionair ontwikkeld.

Dankbaarheid is dus de beste manier om je zijnstoestand te veranderen van een gevoel van gebrek en armoede in een staat van rijkdom. En rijkdom, nogmaals, is het besef van alles wat er wel goed gaat.

De drang om vooruit te willen komen in het leven wordt voornamelijk veroorzaakt door onszelf te vergelijken met anderen.

Vergelijken is als drijfzand. Hoe meer je erin verstrikt raakt hoe vaster je komt te zitten.

We vergeten dat geen enkel leven met dat van een ander te vergelijken is. We worden van jongs af aan getraind om te wedijveren. Op school, in sport, op het werk. Zelfkritiek zorgt ervoor dat we er van balen ‘er nog niet te zijn’.

Het dilemma is dat als we ergens ‘aankomen’ er altijd wel weer een nieuw doel is waar we naar toe snellen. Zo werkt het leven niet.

Alan Watts legt uit dat je ook niet kunt genieten van een maaltijd als je elke hap naar binnen schrokt. Het leven kan ook niet worden gewaardeerd als je niet elk moment vol beleeft.

Snelheid krijgt je op meer plekken, maar diepte zorgt ervoor dat je het leven echt beleeft. Zonder diepte wordt het leven een diashow die je je nauwelijks kunt herinneren.

Alan Watts over het leven dat geen race is.

De gelukkigste mensen op de arbeidsmarkt zijn niet zozeer mensen die hun passie volgen. Zij zijn zó goed geworden in wat ze doen dat de passie daardoor is ontstaan. Daniel Pink legt het uit in deze TED talk.

Dit staat lijnrecht tegenover het advies ‘volg je passie’.  Passie is bijna altijd het gevolg van vakmanschap ontstaan door ervaring. Competentie en het hebben van het gevoel dat je werk ertoe doet wakkeren de passie aan.

Hoe beter we ergens in worden hoe meer we in staat zijn anderen te helpen. Dat gevoel zorgt voor passie. Het werk goed doen lijkt dus doorslaggevender dan het juiste werk doen.

Vrijwel alle relationele problemen worden veroorzaakt door het (ons) ego. Don Oakley legt uit hoe dat in zijn werk gaat.

Het ego houdt van vijf dingen.

1. Argumenteren, ofwel een tegenovergesteld standpunt innemen. En dan winnen door goede gesprekstechniek of kennis. Het onderwerp doet er niet zoveel toe. Winnen wel.

2. Een ander of iets buiten onszelf persoonlijke tegenslag verwijten. Wie er wat wordt verweten is minder belangrijk dan het geloof dat de oorzaak buiten ons ligt.

3. Controle. Als we een ander kunnen bewegen iets te doen wat we willen, dan wordt ons leven comfortabeler, veiliger of gelukkiger. Het verlangen tot controle werkt alleen als het ons niet veel kan schelen wat de ander nodig heeft om comfortabeler, veiliger of gelukkiger te zijn.

4. Eisen stellen. De aanname van het ego is dat de wereld ons iets verschuldigd is. Het leven is niet echt gevoelig voor wat wij willen maar veel meer gevoelig voor dankbaarheid.

5. Uitleggen. Het ego houdt ervan acties en standpunten uit te leggen. Echter, uitleg is alleen nodig als er al wrijving is ontstaan. Het ego is op zoek naar overeenstemming, erkenning en begrip.

Deze vijf dienen om het ego te voeden. Een zinloze verspilling van tijd en energie.

Bij een volgende tegenslag of onenigheid goed om even tegen het licht te houden.

‘Verkopen’ is het proces van: ‘nooit van gehoord’ naar ‘nee’ naar ‘ja’.

Succesvol verkopen kan alleen als beiden partijen er beter van worden. De koper maakt de transitie van de wereld voor en de wereld na de aankoop. En hoe ziet die betere wereld er dan uit?

Het grappige is dat we die verkoop eerst aan onszelf moeten kunnen doen. Hoe zou je zelf omgaan met de bezwaren die de ander mogelijk heeft? Zonder deze empathie zal het namelijk lastig gaan worden.

Geinspireerd door ‘Footprints on the Moon’ door Seth Godin.

De vader van de Amerikaanse psychologie schreef dat een ideaal getrainde geest alleen in stand kan worden gehouden door een welgetraind lichaam.

Onderzoekster Bernice Eiduson ontdekte dat het merendeel van  succesvolle wetenschappers niet zozeer buitengewoon intelligent of geniaal zijn. Zij zag dat zij vrijwel allemaal aan een sportieve activiteiten doen die tot op hoge leeftijd kunnen worden beoefend. Denk aan zwemmen, hardlopen en wandelen, fietsen en skiën.

Het onderzoek was in eerste instantie gericht op de relatie tussen bewegen, cognitieve prestaties en gezond ouder worden.

Uit vele andere onderzoeken blijkt dat regelmatig sporten een zeer positief effect heeft op de hersenen. In het bijzonder op de vertraging van de aftakeling ervan. Bovendien zorgt regelmatig bewegen voor de bouw van neuronen in de hersenen, zgn neurogenese. Dat hersenen die ouder worden alleen maar afbreken is dus onjuist.

Het boek ‘Rust in Uitvoering’ van Alex Soojung-Kim Pang is een aanrader.

Onze daden vormen de enige spiegel waarin we kunnen zien wie we zijn. ~ Thomas Carlyle, 1795-1881)

Nadenken is zwaar, daarom oordelen de meeste mensen. ~ Carl Gustav Jung

Focus op waar je heen wil gaan. Niet op waar je vandaan wil.

Conflicten kunnen ontstaan als we naar meerdere dingen tegelijk verlangen. Bijvoorbeeld, en meer (vrije) tijd en meer geld. Innerlijke strijd kun je dus voorkomen als je je richt op een ding. Zonder je af te vragen of iets anders beter is.

Dit lijkt logisch, toch is het moeilijk. Tegengaan van innerlijke strijd wordt makkelijker door je vol te richten op dat ene ding.

Overigens, én meer tijd én meer geld is mogelijk door dingen anders aan te pakken. Dat kan alleen door loslaten van de manier waarop het tot nu toe is gedaan.

Een eenvoudige manier om moeiteloos mensen blij te maken is door een schuld zo snel mogelijk in te lossen.

De grap is dat een rekening sowieso moet worden betaald. De Chinezen hebben mij in mijn tijd in Azie geleerd: betaal de rekening op de dag dat deze binnenkomt.

De meeste mensen doen dat niet en als je dat wel doet, dan val je meteen op. Ik had een klant die dat ook deed. Als ik een factuur stuurde dan stond het geld die middag op mijn rekening.

Je kunt je voorstellen dat ik voor deze klant vrijwel alles liet vallen als hij om hulp vroeg. En het is zo eenvoudig om op deze manier goodwill te winnen.

De kans dat onze ouders elkaar hebben ontmoet lijkt groot en ‘natuurlijk’ maar grenst aan nul. Daar zijn wij uitgekomen als een uniek exemplaar. Er is niemand die is zoals wij en dat zal ook nooit gebeuren.

Het feit alleen al dat we als mens bestaan is lachwekkend onwaarschijnlijk en een ongelofelijk geschenk. Als het even tegen zit met alledaagse of zelfs structurele problemen, dan kan deze gedachte relativeren.

Het beste werk is werk dat je liefdevol doet met heel je hart en met elke vezel in je lijf.

De truc is dat je je dan niet afvraagt of dit het werk is dat je ‘zou moeten doen.’ Er is dan geen inwendige strijd tussen wat je doet en zou moeten of willen doen.

Dit kan alleen als je onafhankelijk bent van (de mening van) anderen en van wat de maatschappij ervan vindt. Uit die onafhankelijkheid ontstaat echte liefde voor wat je doet en de grootste creativiteit.

Uit  ‘Think on these things’ van J. Krishnamurti.

Doe elke dag het belangrijkste ding eerst. Je dag zal altijd productief zijn.

Wat ben je aan het vermijden omdat het antwoord pijnlijk is of pijnlijk kan zijn?

Een tweede vraag kan helpen. Zal het echt zo erg zijn als ik denk dat het zal zijn? Soms wel, meestal niet. En vaak zijn we achteraf blij het beest in de bek te hebben gekeken.

Welk steeds terugkerend probleem kun je vandaag oplossen?

Is het een goed idee om alle of het merendeel van ons schrijfwerk door AI te laten doen? Ja, het ziet er netjes en overzichtelijk uit. Het is zelfs goed geschreven. En het scheelt een hoop tijd. Als dat het hoofddoel is dan prima.

Microsoft Word vraagt me steeds aan het begin van een document of zij daarmee met AI kunnen helpen. Dat is zeker de moeite van het proberen waard. Wat er binnen 10 seconden uitrolt is vaak ongelofelijk goed. Er ontbreekt alleen wel iets. We hoeven niet meer te denken.

Als we zelf een stuk schrijven dan gaat dat gepaard met denkwerk. Ons denkwerk.  Tijdens schrijven doen we ons beste denkwerk.

Consumptie van informatie is niet hetzelfde als het opdoen van kennis. Als je iets leest of hoort en er dan weinig over nadenkt, dan zal die kennis niet indalen en kunnen worden gebruikt.

Echt leren begint pas als we dieper nadenken over de ontdekte feiten en concepten.

Daarom is eindeloos scrollen op internet naar de verlossende informatie meestal kansloos. Ook al denk je wat te vinden, zonder goed doordenken heb je er meestal weinig aan.

Als je dag vier extra uur zou hebben, hoe zou je die vullen?

Gisteravond werd rond 8 uur aangebeld. Een jonge vriendelijke vrouw met badge komt al snel tot de kern: of ik donateur van Greenpeace wil worden. Ben geen voorstander van aan de deur persoonsgegevens afstaan. Dit keer ging ik erop in omdat het gesprek al meteen over het wereldwijde plasticprobleem ging. Dat raakte een snaar.

De VN Plastictop was schandelijk aan het mislukken en ik wist dat ik Juliette niet met lege handen kon wegsturen. Elke week eten we een creditcard aan plastic (5 gram) en 91% van alle plastic ooit geproduceerd wordt nooit gerecycled. Veel, heel veel plastic komt in de oceanen terecht.

Maar ja, wat gaat Greenpeace dan doen met mijn donaties zodat er minder plastic in de leefomgeving komt van mens en dier? We kennen onderhand wel de beelden van zielige schildpadden verstrikt in plastic en riviermondingen gevuld met klotsend plastic afval.

Toch denk ik dat het dichterbij komt als we weten dat moedermelk microplastics bevat. En dat in onze lichamen tot aan onze botten plasticdeeltjes zijn opgeslagen. Dat er elk jaar meer plastic en minder gerecycled wordt. Dat plasticdeeltjes in de lucht zitten die we inademen. Wereldwijd.

Elke aandacht voor het plasticprobleem is goede aandacht. Op een goed moment komt er wel wetgeving die ongebreidelde productie aan banden legt. Dat zal alleen gebeuren als dappere activisten, wetenschappers en gewone burgers ons blijven herinneren aan het belang van minder plasticconsumptie.

De burger zal dit doorgaans niet vrijwillig doen. Plastic is een te makkelijk product.  Toch zal het moeten. Ik ben Juliette dankbaar. Zij heeft tegen een minimale vergoeding aangebeld bij honderden deuren. Omdat zij het een belangrijk probleem vindt. En dit haar bijdrage is aan de oplossing ervan. Alle beetjes helpen, vandaar dat ik dit keer ja zei.

Wat zou je doen als je zeker zou weten dat het niet kan mislukken? Wat zou jij doen?

Soms is vreugde de oorzaak van je glimlach, en soms is je glimlach de oorzaak van je vreugde. ~ Thich Nhat Hanh

Als je iets waardevols hebt ontdekt, dan is dat meer te danken aan geduldige aandacht dan aan welk ander talent dan ook. ~ Isaac Newton

En het klopt. Alles wat we met volle aandacht doen levert vaak een bijzonder inzicht of resultaat op.

Opnieuw een aanmoeding te stoppen met multitasken.

“Er is niets dat de mens liever wil behouden en waar hij minder zorg aan besteedt als zijn gezondheid.” ~ Jean de la Bruyere (1645 – 1695)

Dit komt waarschijnlijk doordat als het goed met ons gaat we niet investeren in onze gezondheid omdat we de noodzaak er niet van inzien. Op het moment dat het slechter gaat is het vaak te laat.

Deze houding wordt mede veroorzaakt door het feit dat we onszelf niet goed kunnen voorstellen over twintig, dertig of veertig jaar. Toch is het goed om te kijken naar mensen, met name familieleden en vrienden, die een of twee generaties ouder zijn.

Wij gaan 100% die kant op. Het is beter ons nu dat voor te stellen. Zo kunnen we vandaag kleine offertjes maken en werken aan onze gezondheid. Het zal in bijna alle gevallen een groot verschil maken.

“Al wat je nu hebt, zal eens worden weggeschonken; geef dus nu, opdat jezelf en niet je erfgenaam, de tijd van geven bepaalt”. ~ Kahlil Gibran uit De Profeet

Mijn schoonvader is afgelopen week overleden. Hij was een echte gever.

In hetzelfde hoofdstuk van Gibran staat:

“En anderen hebben weinig en zij geven alles. Zij geloven in het leven en deszelfs overvloed en hun schatkist is nooit leeg”.

Zo was Hans.

“Niets is goedkoop wat overbodig is. Zelfs wat men voor een cent koopt, is te duur wanneer het niet nodig is.” ~ Plutarchus

Goed om te onthouden als we willen ontspullen. Ook ter voorkoming van prulaankopen.

Degene die bekvecht met een dwaas die alles weet is een nog grotere dwaas.

Besteed niet aanzienlijk veel tijd aan onaanzienlijke dingen. ~ Jim Rohn

Als je je realiseert dat je half in slaap bent, op dat moment ben je al half wakker. ~ P.D.Ouspensky

Geven is een cadeau voor jezelf. Veel mensen ervaren geven meestal net zo fijn en vaak nog fijner dan ontvangen.

Daarom is het goed om niet zeggen; ‘dat had je niet hoeven doen’.

Blij ontvangen maakt geven voor de gever nog leuker.

Aandacht, échte aandacht, is niets anders dan het voor ogen hebben van wat nu het belangrijkste is.

Verdeelde aandacht, veel dingen simultaan doen, laat zien dat niets écht belangrijk is.

Multitasken is in feite gebrek aan zelfrespect. Dat echte aandacht niet bestaat en dus echt belangrijke dingen niet of niet goed af komen. Daar heb je direct last van.

Zelfrespect en succes groeien met staken van multitasken en beginnen met volle aandacht.

Over een jaar had je gewild dat je vandaag was begonnen.

Omdat we allemaal ergens bij willen horen laten we het meestal wel uit ons hoofd om een sterk afwijkend geluid te laten horen. Het risico van uitsluiting ligt altijd op de loer.

Wat helpt is te weten dat het helemaal niet zeker is dat wat de meerderheid denkt en doet ook het juiste is. Mensen zijn sociale dieren die elkaar volgen. Ook als dat pad helemaal niet goed is.

Dit kan energie geven om wat vaker toch te zeggen, en te doen, wat we denken.

Hoe vlugger je iets wilt, hoe makkelijker je bent te manipuleren.

Het meeste goede advies komt er simpelweg op neer meer lange termijn te denken.

De beste manier om goed te leren denken is meer denken.

Gedomesticeerde (huis)dieren hebben hersenen die 25% kleiner zijn dan hun wilde voorouders.

Uit het onderzoek blijkt dat de meest tamme van de wilde dieren het eerst gevangen konden worden door mensen. Hoe tammer het dier, hoe kleiner de hersenen.

Zou dit ook voor mensen gelden? Een open vraag.

“Wees niet bang dat het leven eindigt. Heb angst voor dat het nooit begint”. ~ Grace Hansen

Ideeën heeft iedereen. Uitvoeren kunnen er maar weinig. De vaardigheid om uit te voeren onderscheidt mensen, niet de vaardigheid om met ideeën te komen.

Het verschil tussen gemiddeld en uitstekend is wat je vermijdt.

Echte educatie is leren hoe je moet denken, niet wat.

Zodra je leert hoe je beter kunt denken, dan ontstaat vrijheid.

Je moet slim genoeg zijn om te weten dat je voortgang boekt, zonder dat er duidelijke tekenen van voortgang zichtbaar zijn.

Volgens natuurkundige Richard Feynman zijn complexiteit en jargon vaak een teken dat we iets niet helemaal begrijpen.

Zijn eenvoudige methode om dit te verhelpen: formuleer je stelling en kijk of een twaalfjarige het begrijpt.

Dingen zijn vaak onnodig ingewikkeld geformuleerd. Feynman vat het zo samen: “Duidelijk schrijven geeft je geen plek om je te verstoppen.

De beslissing dat je liever geluk kiest boven gelijk leidt vrijwel altijd tot meer geluk.

Veel voorstellen worden afgewimpeld omdat ze van iemand komen die we niet leuk vinden.

Dat staat gelijk aan het inzetten van slechts de helft van je eigen talent.

Koppel een voorstel los van de persoon van wie het komt. Zo kun je kunt het eens zijn met een idee zonder de noodzaak het eens te zijn met die persoon.

Als je weet wat je wilt, dan vallen er vanzelf keuzes weg.

Vertrouwen is het grootste goed in elke relatie. Een paar weken terug kwam WeTransfer opeens met gewijzigde voorwaarden. Het leek erop dat ze eigendom worden van alles wat we uploaden en mogen gebruiken voor van alles en nog wat. Helemaal begrepen deed ik het niet maar het voelde niet goed.

Na een lawine van klachten en vragen stelden ze de lettertjes bij en kwamen met een uitleg. Maar het blijft wel knagen. Na vele jaren gebruik heeft mijn vertrouwen een deuk opgelopen.

Wat is de waardevolle les die we hier kunnen leren? Het verleende vertrouwen uit de begintijd van de relatie is een groot goed dat je moet koesteren. En dan niet, omdat andere bedrijven dat ook doen, komen met nieuwe kleine letterjes.

Het is helemaal vervelend als er sprake is van een ‘vendor lock-in’. Dat is de situatie waarin we zo gehecht zijn aan het product of de dienst dat we lastig kunnen wisselen. Juist daarom moeten we zelf nooit meedoen aan dit soort praktijken.

Verleend vertrouwen is een groot goed.

Het gaat niet om de criticus die op afstand dingen roept over iemand die fouten maakt.

Het gaat om de man in de arena, de man die met stof en zweet op het gezicht struikelend het gevecht aangaat.

Bij het spelen van een liedje op de piano denken we niet aan het bereiken van het einde van het liedje. Het resultaat is niet de laatste noot maar de ervaring van het zingen en spelen. Hetzelfde geldt voor dansen, alleen of met een partner. Of een wandeling in de natuur.

Maar ook voor werk.  ‘Werk’ kan voelen als vervelend, zwaar of saai omdat we worstelen naar het eindresultaat.  Dan voelen we ons vaak gevangen.

Volle aandacht is een van de lastigste dingen: ervaren zonder weerstand. En zonder angst voor consequenties. Het enige motief is ervaren wat nu gebeurt. Dan doen we ons beste werk.

De meeste vergaderingen zijn zinloos. Dit omdat in de meeste vergaderingen deelnemers hun hand niet opsteken. En wachten tot een ander dat doet.

Het wél delen van je idee kan feedback opleveren, waardoor je de kans hebt je werk te verbeteren.

Een manager tegen iemand die met steeds een ander excuus regelmatig te laat was:

“Als je te vroeg bent, dan ben je op tijd. Als je op tijd bent, dan ben je te laat. Als te laat bent kun je beter wegblijven.”

Vraag “Had je op tijd kunnen zijn?”.

Antwoord: “Nee, er was file”.

Hij vroeg opnieuw:  “Had je op tijd kunnen zijn?”.

Antwoord: “Nee want er was file zei ik toch”.

“Wat had je kunnen doen om op tijd te zijn?

Antwoord: “Niets, want er was file”.

Eindelijk viel het kwartje: “Eerder weg gaan”.

Een simpele manier om respect te tonen. Op tijd komen.

NB: Hoezo te laat als je op tijd bent? Omdat precies op tijd zijn soms haast en onzorgvuldigheid creëert. Het loont om iets te vroeg te zijn.

‘Gratis bestaat niet, het is lulkoek’, schrijft Leo Pot in zijn boekje ‘Lulkoek’. Het geld moet ergens vandaan komen, en dat is altijd bij de consument. En het is waar.

Ik moet ook vaak lachen als ik in een winkel of online lees ’tweede artikel gratis, of gratis proeven en gratis verzending’.  We zijn als mens dol op en verblind door het woordje gratis. Om het maar niet te hebben over het ‘gratis’ gebruik van zoekmachines. Die verdienen zich suf aan ons prijsgeven van de privacy.

Een fenomeen dat aan gratis kleeft is het zogenaamde ‘reciprociteitseffect’. Reciprociteit is als iemand je iets geeft dat je iets terug wil geven. Dat kan zijn het kopen van een veel te dure fles olijfolie na gratis proeven in de buurtsuper. Het kan zo ver gaan als het je tóch laten verleiden tot aanschaf van een niet geplande gloednieuwe auto of keuken omdat het showroommedewerker zo vriendelijk koffie serveert. Je denkt, dat zal toch niet, maar het gebeurt.

Gratis zet regelmatig aan tot onnodige aankopen. Wees dus op je hoede voor gratis.

De grootste uitdaging van omgaan met verandering is accepteren dat verandering heeft plaatsgevonden.

Keur anderen niet af. Niet openlijk naar of over hen, ook niet inwendig. Dit is laaghangend fruit in het arsenaal instrumenten voor persoonlijke ontwikkeling.

Wat zij doen en waarom gaat ons niet aan. Focus op ons eigen pad is een betere manier van goed gebruik van energie. Zodra we oordelen worden we in hun energie gezogen. Dat is geen fijne plek.

Ik herinner mij het verhaal van hoe Brat Pitt doorbrak. Hij stond op nummer drie van de reservelijst voor een speelfilm. De mannelijke tegenspeler viel vlak voor de opnames uit, evenals zijn vervanger. Pitt was eerst te jong bevonden. Toch kreeg hij door mazzel toch de bijrol. De film Thelma and Louise uit 1991 won een Oscar.

Nobelprijswinnaar Daniel Kahneman kwam met zijn (hoofd)oorzaak van succes:

Succes = talent + geluk

Veel success = een beetje meer talent + veel geluk

Natuurlijk zal hard werken zeker helpen. Het belang van op de juiste plek op het goede moment zijn kan niet genoeg worden benadrukt. Met de stroom meezwemmen gaat nu eenmaal makkelijker.

Door op meer plekken te komen, vergroot de kans dat het de juiste plek is.

Iedereen kan zich voorbereiden. Zodat je meteen kunt laten zien en horen waar je goed in bent. Dit geldt voor elke expert op elk gebied.

Zodra de kans zich voordoet, laat je zien wat je in huis hebt. En reken erop dat mensen het graag zien. Dat niet doen is hen tekort doen. Zij missen de kans te genieten van je talent.

“Een zwarte band is een witte band die nooit heeft opgegeven.” Regelmatig gehoorde uitspraak in elke dojo.

Ben geen Formule 1 fan, noch expert. Het lukte Nico Hülkenberg na 239 Grand Prix voor het eerst het podium te beklimmen. Zijn carriere is getekend door een onwaarschijnlijke reeks van pechgevallen.

Opgeven was geen optie.

Recent ben ik in de wereld van het ‘gravel biken’ gestapt. Dat is kort gezegd fietsen met een racefiets met brede banden met veel profiel. Daarmee kun je makkelijker over niet verharde wegen.

Die weggetjes zijn vaak hobbelig. Het is comfortabeler de grip wat te laten vieren. Zo vang ik schokken beter op en zit relaxter. Hoe harder ik vasthoud hoe meer gehobbel mijn lichaam moet dempen. Verkrampt zitten, hard remmen of fel sturen werkt averechts.

Het voelt contra intuïtief om niet direct in te grijpen als we de controle verliezen. Toch is het beter die binnenkomende krachten te observeren, te voelen en ondergaan. De controle komt later wel weer.

Net zoals in het leven vervalt dan vanzelf die behoefte aan controle.

Een consultant is iemand die je horloge leent om je te zeggen hoe laat het is.

De markt, lees: de plek waar verkopers en kopers samenkomen, gaat niet alleen over maken van winst. De waarde van de markt ligt vooral in de keuzes die ontstaan. Ons welzijn ontstaat omdat we meer keuzes hebben.

De meesten van ons, in de welvarende wereld althans, houden geld over nadat we in onze basis levensbehoeften hebben voorzien. Ook verkopers worden gelukkiger als zij hun doelgroep kunen kiezen.

Keuzevrijheid is volgens onderzoeker Ronald Inglehart en anderen een van de voornaamste bronnen van geluk. Geluk zit niet in nog meer meubels, reizen of spijkerbroeken. Als mensen de mogelijkheid hebben te kunnen kiezen wat écht belangrijk is, dan worden ze gelukkiger.

En als bonus: twee gelukkige partijen zorgt vrijwel altijd voor nog meer geluk.

Wat kost het? Een veelgehoorde vraag. Een betere vraag is; wat levert het op?

Mensen zijn bereid een bedrag te betalen als het meer waarde oplevert dan de prijs die ze betalen. Die meerwaarde kan zijn meer geld dan het kost. Het kan ook zijn meer waarde die niet in geld is uit te drukken. Zoals status, geloofwaardigheid, plezier in de aankoop. Maar ook kansen die ontstaan door de aankoop. Terwijl die kansen niet van tevoren zijn te voorspellen.

Is dat altijd meetbaar? Meestal niet. Dan is het een kwestie van vertrouwen in de verkoper. Vooral is het vertrouwen in jezelf, dat je het juiste doet. En dan met de flow gaan.

De grap is namelijk dat niets zeker is in het leven. Niets. En vasthouden aan zekerheden is wat het is: vasthouden aan de illusie dat zekerheid bestaat. Loslaten van die illusie kan vrijheid en plezier geven.

Je moet weten wat je weet, en weten wat je niet weet. Dat vraag je dan aan een expert.

Verbeter iemand in discussie alleen als je 100% zeker bent van je gelijk. Het voorkomt uitzichtloze gesprekken.

Ter nuancering; en dan is het soms zelfs beter iemand niet tegen te spreken.

Volgens Charlie Munger zijn er weinig dingen in het leven zinvoller dan deze wijsheid.

Er zijn twee mensen nodig om een gevecht te beginnen. En een om het te stoppen.

Ik wacht tot ik de beurt krijg.

of:

Ik steek mijn hand op en onderneem actie.

Je aanpak bepaalt elk onderdeel van je werk. En de uitkomst ervan. Welke houding kies je?

Vroeg of laat heb je geen nieuw idee meer. Dan zit je zogenaamd vast en lijkt het hopeloos.

Na een nachtje slapen of een wandeling ziet het er weer anders uit. En floep: opeens zie je weer een mogelijkheid.

Als je vast zit dan is dat meestal een teken van vermoeidheid. Of heb je  trek in iets lekkers. Of wil je even iets anders. Gewoon dat dan doen.

En door.

Het opnieuw lezen van een boek dat écht ergens over gaat is net als het voor de eerste keer lezen van een nieuw boek.

Herlezen zorgt voor compleet nieuwe inzichten. De eerste keer lezen is niet meer dan voorbereiding. Zeker met lastiger teksten gaat pas bij herlezen een wereld open.

Boeken leveren na een tweede lezing vrijwel zonder uitzondering meer waarde op. 1 + 1 = 3.

“Kijk niet neer op ‘minderwaardig werk’, tot je een trots persoon dat werk hebt zien doen'” ~ Robert Brault

De film Perfect Days van Wim Wenders laat dit zien. Hirayama, een schoonmaker van openbare toiletten in Tokio, verheft zijn werk tot kunst. Dit kan met gemak Wenders’ beste film zijn.

Wat je kunt tellen heeft beperkte waarde. Wat je niet kunt tellen betekent alles.

Albert Einstein’s inzicht komt van pas als we denken dat geld en spullen bepalend zijn voor ons ‘bezit’.

Er zullen altijd crises zijn. Zorg voor een goed plan van actie voor als iets mis gaat. Op voorhand.

Hopen dat iets niet zal gebeuren is geen optimale strategie.

Een collegafotograaf heeft in 30 jaar 30 verhuisdozen archief verzameld.  Afdrukken, dia’s, negatieven, CD’s, harde schijven en een onvoorstelbare hoeveelheid ander drukwerk. Wat moet je ermee vroeg ik? Tja, het kan zijn dat iemand er ooit nog eens naar vraagt.

Ik vroeg of het dat waard is om bij elke verhuizing die dozen mee te zeulen? Of ruimte bezet te houden?

De prijs die we betalen voor vasthouden aan dingen is veel groter dan we denken. Ik vind het ook moeilijk om dingen weg te doen of weg te geven. Wat als ik het ooit nog eens nodig heb?

De hoogste prijs misschien niet de fysieke ruimte, maar de ruimte in ons hoofd. Na een dag verwoed opruimen en loslaten voelt het hoofd leger en weer helder.

Het is meteen een opstapje voor minder aanschaffen. Dan hoeft er ook geen besluit meer te worden genomen over bewaren en er weer afstand van doen.

Een gemiddelde westerling heeft als hij zestig wordt vijftien jaar lang televisie en sociale media gekeken. En dat is bovenop de professionele schermtijd op het werk. En een groot deel daarvan is doorspekt van reclame. Beinvloeding om ons tot kopen aan te zetten. Ook in de tv programma’s is er veel zogenaamde ‘product placement’. Dat zijn producten die worden getoond en gebruikt.

Is dat erg? De meesten van ons zijn beinvloedbaar om ons leven te upgraden met kopen van dingen. Hoewel het genot van het nieuwe bezit maar tijdelijk is. En dat weten we eigenlijk ook wel.

Het enige werkelijk effectieve middel om ons hiertegen te weren is door minder naar een scherm te kijken. Geluk zit in kleine dingen. En dat zijn dingen die we al hebben of die om ons heen gebeuren. En niets kosten. Zoals een wandeling in de natuur. Of luisteren naar het zingen van een vogel.

Een goed gesprek is geen debat waarin punten worden gescoord.

Gesprekken met goede resultaten  vloeien voort uit goed luisteren. En dan niet luisteren om vervolgens tegen te spreken, maar om te begrijpen wat de onderliggende wens is van de ander.

Japans gezegde over bedachtzaam elimineren:

“Je tuin is niet compleet voordat er niets meer is dat je eruit kunt halen”.

Een andere manier van zeggen: Less is more.

Gewoon aardig zijn, en blijven, is vrijwel altijd de beste weg. Ook als de ander dat even niet is. Wie dan ook. Laat kwaadaardigheid een relatie niet bederven.

Vriendelijkheid, begrip en interesse verbeteren vrijwel elke relatie. In het bijzonder met de partner.

Onderhandelen wordt vaak verward met water in de wijn doen. Geven en nemen, of juist het onderste uit de kan halen.

Onderhandelen is niets anders dan het verzamelen van informatie.

Voordat je weet wat de ander écht wil, en andersom, valt er niets te onderhandelen.

Zodra beide partijen dat weten, dan pas kan er overeenstemming zijn.

We doen allemaal ons werk. En meestal ons best. Wat nu als mensen het niet waarderen?

Stel dat iemand je in de gaten zou houden terwijl je bezig bent? Terwijl ons werk er eigenlijk niet zo toe doet.

Maar we zijn toch al bezig. Op welke manier zou je het kunnen doen zonder het af te raffelen?

Soms is een besluit of actie verkeerd. Als de kosten van het tenietdoen ervan laag zijn, doe het dan zo snel mogelijk.

Dit geldt met name voor een beslissing waarvan de (negatieve) consequenties groot zijn.

Informatie vandaag zorgt voor een oplossing morgen.

Dit is vergelijkbaar met wat je nu eet en drinkt mede bepaalt hoe je gezondheid morgen is.

Daarom is het belangrijk om de lawine aan dagelijkse informatie in te dammen.

En te selecteren welke informatie je door laat komen en welke je beter wil vermijden.

Als je een besluit dat je hebt genomen onder de loep houdt, kijk dan naar het proces en hoe je tot het besluit bent gekomen. Kijk niet naar het resultaat.

Onderhandelen is niet proberen tot overeenstemming te komen.

Onderhandelen is het boven tafel krijgen van elkaar’s wensen.

Dat lijkt hetzelfde maar dat is het niet. Vaak heeft een of hebben zelfs beide partijen een onvoldaan gevoel na een onderhandeling. Dat komt omdat de echte wens niet is gecommuniceerd.

Goede besluiten nemen komt neer op twee dingen:

Weten wat je wil. Dit is een effectief besluit.

Weten wat de moeite van het willen waard is. Dit is een goed besluit.

Niet elk effectieve besluit dat direct leidt tot een resultaat is een goed besluit.

Een goed besluit is in lijn met lange termijn doelen.

Rationaliteit en logica zet mensen aan het denken. Het zijn echter emoties die mensen doen besluiten.

De mens is veel meer emotioneel dan rationeel.

Zig Ziglar heeft er ontelbare boeken over geschreven. Een van zijn voornaamste ’take aways’; “Inspireren is voor 10% overdracht van argumenten en voor minstens 90% de overdracht van je eigen emoties”.

Oprechte emotionele betrokkenheid met mensen zorgt voor banden die kunnen leiden tot succesvolle samenwerking.

Geef jezelf een schouderklopje voor iets dat je goed hebt gedaan. In plaats van jezelf naar beneden halen voor je fouten.

Is het voldoende om een verhaal goed te vertellen? Of heb je een publiek nodig dat het hoort?

Het is hetzelfde als het verschil tussen onder de douche zingen of je stem laten horen als er mensen luisteren. Al is het er maar één.

In de zen filosofie is een vergelijkbaar gegeven de met luid gekraak omvallende boom. Die boom staat in een uitgestrekt woud en er zijn geen mensen of dieren in de buurt die het kunnen horen. Omdat er geen waarneming door derden is, heeft het omvallen niet plaatsgevonden.

De vraag is dus, is het voldoende om iets goeds neer te zetten? Of heb je anderen nodig om dat ook zo te ervaren?
Wanneer is iets dus goed?

Het kan helpen altijd een eventueel publiek, kijker of luisteraar in gedachten te houden. Dat kan bepalend zijn voor de kwaliteit van wat we maken.

Regelmatig vragen mensen wat ik aan het lezen ben. Deze week is dat A Book about the Way, geschreven door Ursula K. le Guin. Het is haar vertaling c.q. interpretatie van Lao Tsu’s Tao Te Ching.

Ik hoor er al jaren over en wist eigenlijk helemaal niets. Een kort boekje geschreven ongeveer 2500 jaar geleden. Niets erover is echter zeker, behalve dat het Chinees is en erg oud.

En dat het mensen over de hele wereld aanspreekt alsof het gister was geschreven.

De eerste keer dat ik het las begreep ik veel niet. De tweede keer, deze week, begint het een beetje te dagen. En begin ik te snappen waarom miljoenen mensen het hebben gelezen. En herlezen.

We spreken allemaal vast wel eens iemand die het heeft over alle geweldige dingen die ze gaan doen. En vaak lijkt het erop dat die nooit gebeuren. Ze houden niet jou maar zichzelf voor de gek.

Praat niet over wat je allemaal hebt gedaan.

Praat ook niet over wat je gaat doen.

Praat alleen over waar je nú mee bezig bent.

Verhuizen kan stress opleveren. Kansen worden vaak onderbelicht. Gelukkig zijn in een andere omgeving hangt meer af van de waarden die we aanhangen dan van de woonplek.

Het mooiste van verhuizen naar een andere regio of wijk is misschien wel het opnieuw goed kijken naar wat belangrijk is in het leven. En dan nieuwe contacten maken en koesteren op basis van deze aangescherpte geformuleerde waarden.

En mogelijk ook wel het gaan doen van andere dingen die beter passen bij je andere kijk op het leven.

De volgende keer dat het voor de wind gaat, alles lukt, de dingen lopen lekker, gaan dan wandelen. Pak je telefoon en maak een opname hierover. Een audioboek van een kwartier.

En dan, als het een keer tegenzit, want dat gebeurt vrijwel zeker, luister je audioboek dan terug. Geen enkele andere auteur zal je zo kunnen opbeuren als je eigen ervaring.

Het digitale appeltje voor de dorst, voor als je het nodig hebt.

Een vaak gehoorde vraag tijdens familieuitjes, netwerkbijeenkomsten of op het sportveld. Zeg, wat doe jij?

Eigenlijk komt het vrijwel altijd hier op neer. Je helpt je klanten aan een beter leven of aan betere klanten. Of je nu in loondienst bent of voor jezelf werkt.

Elk werk, elke activiteit zou er gericht op kunnen zijn anderen te helpen aan een betere situatie.

En de mate waarin dat gebeurt bepaalt de mate van succes.

Als je hulpverlener bent, focus daar dan op zonder er zelf aan onderdoor te gaan. Eigenlijk zijn we allemaal hulpverleners als we werken voor ons geld.  Het geldt ook voor vrijwilligerswerk.

Aristoteles zei: “Het doel van kunst is niet het laten zien van de buitenkant van dingen, maar de innerlijke betekenis. Dit omdat de echte realiteit niet door de buitenkant wordt bepaald.”

Vroeger was het laten maken van een portret alleen weggelegd voor de extreem rijken. Een schilderij kostte vaak maanden om te maken. Nu is een goed portretfoto gemaakt in uren of in enkele minuten. In seconden meestal omdat iedereen een telefoon heeft.

Wat nooit is veranderd is het verschil tussen een foto en een goed portret. Daarvoor is en blijft nodig het oog van de meester. En zijn of haar oog voor de binnenkant.

Het enige dat krachtiger is dan doen wat je zegt, is doen wat je zegt, zonder erover te praten.

De kracht van je communicatie is omgekeerd evenredig met de lengte van je uitleg.

Geluk heeft een eigenaardige eigenschap. Het bevoordeelt mensen die er niet afhankelijk van zijn.

Toen we jong waren dachten we er misschien soms aan hoe het zou zijn om oud te zijn. Het is alleen niet voor te stellen.

De voordelen van jong zijn zoals vitaliteit zijn dan verminderd. Of de soms gezonde onbezonnenheid van de jeugd die voor verrassende kansen en ervaringen kan zorgen.

Maar ook de naderende ouderdom heeft voordelen. De stress van alles moeten willen en kunnen en de zucht naar meer neemt ook af. Dat geeft rust. Acceptatie van wat is.

Elke leeftijd brengt voordelen.

Dankbaarheid is een krachtige emotie. Bewustzijn van wat goed is, is niet vanzelfsprekend.

Dit komt omdat we geneigd zijn eerst en vooral te kijken naar de dingen die niet werken. Meer dankbaarheid zorgt voor minder focus op wat er fout gaat.

De productie en afval van de fast fashion kledingindustrie leidt tot vier procent van de wereldwijde broeikasgasemissies. Dat is evenveel als de Franse, Duitse en Britse economie samen. Ongelofelijk eigenlijk.

Kleding is erg moeilijk te recyclen. Elk jaar belanden er volgens McKinsey jaarlijks drie van de vijf gekochte kledingstukken op de vuilstortplaats of in de verbrandingsoven.

Sinds ik dit weet koop ik heel veel minder kleding. Doe dus langer met wat ik heb. En ben er niet minder gelukkig door.

Als je wil weten wat iemand ergens van vindt, vraag dan niet “wat vind je ervan?’.

Vraag specifiek. Bijvoorbeeld, wat spreekt je het meeste aan hierover?  Of: hoe zou jij het aanpakken als je in mijn schoenen zou staan? Dit zijn specifieke vragen die prikkelen en uitnodigen dieper te denken.

De beste leraren geloven in de potentie van hun leerlingen. Niet in het feit dat zij gebrek aan kennis moeten aanvullen.

Hetzelfde geldt voor werkgevers en leidinggevenden. Groei zit niet in reparatie van een gebrek. Kans op groei wordt groter als potentie wordt gecultiveerd.

Het leven is een succes als je in de spiegel kijkt en kunt houden van wat je ziet.

De stoicijnse filosofen zeiden het 2500 jaar gelden al. Accepteer wat je niet kunt veranderen en veranderen wat je wel kunt veranderen.

Intuitie is de bron van kennis die we allemaal diep van binnen hebben. Deze wordt gevoed door alles wat we al hebben meegemaakt. Intuitie wordt ook beinvloed door onze waarden. Door ons idee over wat goed of fout is. Een soort geweten.

Bij elk te nemen besluit, groot of wat kleiner, kun je je afvragen, voelt dit goed of minder goed? Dat is niet een excuus om weg te lopen vanwege spanning voor de uitkomst. Die kan er ook zijn als iets goed voelt.

Door vooraf te kijken, te voelen en je af te vragen, waarom precies ga ik dit doen, kom je vanzelf bij het antwoord ja of nee. En dan kan het nog steeds spannend zijn.

Zakelijk falen wordt meestal niet veroorzaakt door slechte uitvoering van het werk. Mislukking komt door heel goed te zijn in iets dat er niet meer toe doet.

Sherlock Holmes over het steeds goed kijken naar wat je doet:

“Ik ben van mening dat het brein van een man van oorsprong als een kleine lege zolder is. Deze moet je vullen met meubels die je zelf kiest. Een dwaas verzamelt al het hout van welke soort dan ook. Hierdoor wordt de kennis die nuttig voor hem zou kunnen zijn verdrongen. Of in het beste geval vermengd met een heleboel andere dingen, zodat hij moeite heeft om iets waardevols uit zijn handen te krijgen.”

Mensen doen vaak rare dingen die je niet zult begrijpen. Het beste is dat te accepteren.

Aannames en meningen over dingen die ons door anderen ‘worden aangedaan’ helpen niet. Als je al wil weten waar dat gedrag vandaan komt, wees dan oprecht geinteresseerd. Zonder oordeel.

Loslaten en acceptatie kost echter de minste energie. Het leven gaat gewoon door.

De klokt tikt je dichter naar de dood.

Elk moment brengt je dichter bij het leven.

De waarheid is altijd het sterkste argument. ~ Sophocles

Iederen heeft een ego. Iedereen kan bijdragen. Wat kies je?

Studeer!

Dit is het eerste gebod van  René Kahn’s ‘De tien geboden voor het brein’. De hersenen zijn als een spier. In elk geval een flexibel en vormbaar orgaan. En die kun je trainen door te studeren.

Studeren, nieuwe dingen leren, onthouden en toepassen trainen de hersenen. Het bevordert nieuwe celvorming. Als we volgens Kahn willen dat onze hersenen groeien in plaats van afnemen dan moeten we er wel wat voor doen. En het is nog leuk ook.

Intentie is een gedachte die je helpt om een bepaalde wens te laten uitkomen.

Hoe duidelijker die wens, hoe krachtiger de intentie kan zijn.

Wat helpt is proberen door te vragen bij jezelf waarom je die wens hebt. Er liggen altijd vragen achter die vraag. Tot je erachter komt wat je werkelijk wil.

Bijvoorbeeld ‘meer geld’ is uiteindelijk misschien, meer vrije tijd en meer rust. Omdat je met meer geld meer keuze hebt over wat je met je tijd doet.

Hoe zou je wereld eruit zien als  je alle gevoel van kwaadheid of verwijt achter je hebt gelaten.

Je leert niet zonder fouten. Je maakt geen fouten zonder te leren.

Elke stap die je zet, elke keuze die je kunt maken, is een uitnodiging om stil te staan bij wie je bent. En waarom je hier bent.

Regelmatig kunnen we iets niet vinden. De troostende gedachte is dat het altijd ergens is. En meestal tevoorschijn komt.

Hoofdoorzaak is de combinatie van teveel spullen met niet mindful wegleggen. Beiden zijn gelukkig te verhelpen.

Als we iets willen bereiken dat ertoe doet, dan is vereist dat we onszelf committeren en ons eraan houden.

Dit kan lastig zijn; het vlees is zwak. De moed om toch door te gaan is niet hetzelfde als ontbreken van angst. Het gaat erom dat wat je wil bereiken dermate belangrijk is dat je bereid bent om offers te brengen. Zelfs als je bang bent.

Daar over nadenken of erover praten met anderen is een vorm van moed. Geen zwakte.

Formeel onderwijs zorgt voor een inkomen.

Zelf-onderwijs creëert een fortuin.  ~ Jim Rohn

Waarom stoppen de meesten met het leren van nieuwe dingen in ons leven?

Het is grappig te horen als mensen vragen: “Hoeveel is die of die persoon waard?” Alsof je aan een bankrekening kunt zien hoeveel er op iemand’s naam staat. Hoeveel er ook op de bank staat, zo iemand is altijd heel veel meer waard. En dat geldt ook voor jou.

Focus is niets anders dan echte belangstelling voor iets.

Als je bent afgeleid, dan vind je iets anders interessanter. Een appje, een sms, een stem ergens in huis.

De focus komt weer terug als je je afvraagt of dat eigene wel net zo interessant is als dat waar je op wil focussen.

Veel mensen zeggen dat ze ‘gedoe’ hebben in hun leven. Waarschijnlijk ben je zelf het gedoe omdat je aan de knoppen zit. Aldus Frank Schurink in zijn boek ‘Gedoe management’. En ik denk dat het waar is.

“Als je dingen wil hebben die maar een paar mensen hebben, dan moet je dingen doen die maar een paar mensen doen”.  ~ Alan Cohen

“Niemand kan teruggaan en een nieuw begin maken. Iedereen kan vandaag beginnen en een nieuw eind maken”. ~ Maria Robinson

“Het is geen maatstaf van gezondheid als we goed zijn aangepast aan een zieke maatschappij”. Jiddu Krishnamurti

Tandenpoetsen en bellen tegelijk gaat niet. Een extreem voorbeeld, maar het geldt voor alles.

Wij kunnen niet goed multitasken. Doe eerst dit en dan dat. Beiden gaan dan beter.

“Ik ben twee en ik zeg nee.” Elke ouder herkent dit.

Volwassenenen zouden dit ook wat vaker kunnen doen. Het levert een oceaan van tijd op als we niet meer ja en amen zeggen op elk verzoek.

Hoe beter je klanten, hoe beter je werk kan worden. Hoe zit dat?

Hoe meer je klanten je werk waarderen, hoe meer ze bereid zijn ervoor te betalen, hoe beter jij in staat bent om beter werk te leveren.

Beter klanten zijn loyaler, betalen zoals afgesproken en zijn bereid om over jouw dienst door te vertellen.

Wees sterker dan je excuus.

Wil je apathie of een oplossing? Altijd een goede vraag bij klusjes in huis.

Als je leert dingen te doen als je er geen zin in hebt, is dat een goed opstapje naar lange termijn succes.

“Verdriet zal je niet te gronde richten. Depressie ook niet. Maar er tegen vechten wel. En het negeren ook.”  ~Brianna Wiest

Koop tijd, niet status.

“Om de ocean te helen, moeten we onszelf helen”. ~ Dr. Rod Fujita

De meeste zuurstof komt uit de oceanen. En die gaan rap achteruit. Verzuring veroorzaakt door stijgende CO2 in de atmosfeer is de hoofdoorzaak. Verder zijn overbevissing en ernstige vervuiling grote problemen.

We moeten als mensheid op een andere manier kijken naar het nest waarin we wonen. Alleen dan hebben de oceanen en kans.

We helen door meer zelfrespect te hebben. En daarmee vervalt dan grotendeels de neiging tot schadelijk gedrag richting de wereld.

Je moet het doen omdat je het niet kunt uitstaan het niet te doen. Dat is de beste reden om wat dan ook te doen. ~ Linda Ronstadt

Dat is iets anders dan iets heel graag willen. Omdat het leuk is, prettig, belangrijk of welke reden dan ook.

De uitspraak van Ronstadt gaat naar de diepste motivatie. Als je echt ergens voor gaat, bijvoorbeeld handhaving van dierenrechten, vechten voor het klimaat of  veiligheid op scholen dan kun je je niet voorstellen dat je het niet doet.

Intrinsieke motivatie komt uit je tenen. En gaat veel verder dan de oppervlakkige motivatie waarop onze moderne samenleving en het dagelijks leven zijn gebaseerd.

Mensen roepen: ‘work smart, not hard!’

Wat vaak vergeten wordt is dat het in het algemeen hard work vereist om smart te kunnen zijn.

Het dagelijks leven kan mee- en tegenzitten. Het lijkt vaker moeizaam dan makkelijk te gaan.

Op dit soort dagen is het goed te denken aan een vliegtuig. Zij stijgen op tegen de wind in, en niet met de wind mee.

“Ego is a slecht functionerende relatie met het nu.” | Eckhart Tolle

Tolle gaat verder waar Alan Watts niet meer de tijd voor had om ons nog meer over te vertellen. Watts’ boek ‘The Book’ legt uit dat we als we opgroeien leren dat ons zelfbeeld gescheiden is van de wereld om ons heen. Deze vervreemding van andere mensen, plekken en dingen is gevaarlijk. Het maakt ons van nature sceptisch over alles wat niet ‘ons’ is. Het drijft ons in een richting waarin we alles naar onze hand willen zetten.

In het boek legt Watts helder uit dat deze vervreemding een mythe is. Het zelf is de wortel, de basis van het hele universum.

Veel problemen die we willen oplossen doen er niet toe. Maar zo zitten we in elkaar, we willen graag iets fixen. Zo blijven de échte dingen liggen, omdat we te druk zijn met niet relevante brandjes blussen. Oftewel, het fixen van het verkeerde probleem.

Waar zit de echte uitdaging nu eigenlijk? Dit zet aan tot dieper denken. En alleen dan: wat is mijn rol in de oplossing?

Zo kun je een ander ook het beste helpen. Niet door het (vermeende) probleem op te lossen, maar door te blijven vragen: ‘wat is je grote probleem (en de oorzaak ervan) nu echt?’. En dan, wat nog meer? Na vier of vijf keer doorvragen duikte er vaak een heel andere oorzaak op.

Doorvragen is net als het pellen van een ui. Elke vraag is een laag die wordt afgepeld. En met elke vraag kom je tot de kern van het werkelijke probleem.

Als het naar de zin maken van anderen de sleutel tot geluk zou zijn, dan was je gelukkig. ~ Alan Cohen

Alles was achteraf duidelijk geworden als je was gestopt met in de rede vallen. ~ Robert Brault

Stop als het aanvoelt als werk,

‘Nadenken is zwaar, daarom oordelen de meesten.’ ~ Carl Gustav Jung

Cicero schreef rond het begin van onze jaartelling:

‘Vergissen is menselijk, in die vergissing volharden is idioot’.

Fouten zullen we altijd maken. We willen graag controle hebben en een fout schopt dat in de war. Ricardo Semler zegt terecht: ‘Het idee van controle is niet meer dan een illusie’.

Omarm dus het feit dat we altijd fouten zullen maken.  Trek daar dan lessen uit. Vergroot daarmee de kans dat het niet nog een keer gebeurt.

En accepteer dat shit gewoon happens. Semler’s wijsheid helpt daarbij.

Niet het antwoord maar de vraag is verhelderend.

Betere vragen geven betere antwoorden.

Iedereen die je ontmoet zit in een gevecht waar je niets over weet. Wees aardig. Altijd. ~ Ian Maclaren

Je kunt meer beinvloeden dan je denkt. ~ Danny Mullenders

Het leven is een loterij die we al hebben gewonnen. Maar de meeste mensen hebben hun lot nog niet verzilverd.

Deze gedachte van Louise Hay helpt moeilijke dagen door te komen. En makkelijke dagen waarop alles goed gaat ook meer te zin als een lot uit de loterij.

De meesten van ons hebben de neiging dingen te blijven doen zoals we het altijd hebben gedaan.

Vooral ook omdat we niet graag verteld worden hoe het anders zou kunnen.

Uiteindelijk kunnen en zullen dingen wel veranderen. Dat gaat alleen tergend langzamer dan we aannemen.

Regelmatig luisteren naar suggesties en deze af en toe opvolgen kan helpen.

Fouten maken is niet iets waar je bang voor hoeft te zijn. Het zijn kansen tot groei.

Hoe je omgaat met moeilijke situaties waar dingen ‘mis gaan’ bepaalt of het een prettige leerervaring is of een vervelende toestand.

De klassieker van Carol Dweck, ‘Mindset, the new psychology of success’ weer opgepakt. Aanrader.

Wie is een rolmodel voor je? Je held? Doet die persoon dingen heel veel anders dan jij? Is hij of zij niet gewoon ooit begonnen ergens mee. Om uit te komen waar ze nu is?

Het is grappig en leerzaam om daar goed naar te kijken. Helden verschillen niet zo veel van ons. Ze doen de dingen alleen net even anders.Het verschilk is: ze doen het. Vaak kunnen wij dat ook.

Als je mag kiezen tussen kracht en geduld, kies voor geduld.

Vriendschappen zijn kansen en plekken waar we elkaar kunnen helpen sterker te worden.

Het krachtigste productiviteitsinstrument is simpelweg het woord “nee”.

Je kunt je bij elke discussie afvragen wat het doel ervan is.

Is dat gelijk hebben of krijgen of een respectvolle uitwisseling van ideeën?

Die vraag verandert veel gesprekken en maakt ze meestal prettiger.

Een van de meest waardevolle inzichten die je kunt hebben tijdens een discussie is te zorgen dat je de ander geen pijn doet. Daar zit niemand op te wachten.

Een waardevolle eigenschap is de bereidheid je eigen mening te willen veranderen.

Je houdt van de ander niet omdat zij perfect is. Je houdt van hem ondanks dat hij het niet is.

Als je iemand wil begrijpen probeer dan uit te vogelen wat en hoe hij of zij over zichzelf denkt.

“Afgunst is direct gerelateerd aan zelf-onderzoek.

Hoe minder je jezelf kent, hoe meer je naar anderen kijkt om een idee over je eigen waarde te krijgen.

Maar hoe meer je in jezelf duikt, hoe minder je nodig hebt van anderen, en de afgunst begint te verdwijnen”.

~ Lawrence Yeo.

Het punt denk ik is dat als je je eigen waarde (=eigenwaarde) leert kennen, je minder wil hebben of zijn wat een ander heeft of hoe deze is.

Gevangenen in de Amerikaanse staat Nevada trainen wilde paarden zodat ze in de maatschappij kunnen worden ingezet. De aangrijpende film The Mustang (Netflix) vertelt dit verhaal. De mustangs worden gevangen omdat er een overpopulatie is ontstaan door een te succesvol fokprogramma.

Een indringende scene is de groepstherapie waarin de gevangenen vertellen hoelang het duurde vanaf het moment van boos worden tot aan hun actie waarvoor ze zijn berecht. Dat duurde meestal maar een seconde. Zo kan een emotionele opwelling in zeer korte tijd dramatische gevolgen hebben. Zoals 20 jaar gevangenisstraf.

In de film leren de mannen geduldig met de wilde dieren om te gaan. Ze leren emoties onder controle te houden. Gevangenen die deel namen aan dit programma, keerden ook vaker met succes terug naar de samenleving.

Het is dus goed om een paar tellen te wachten voor we reageren. Grote schade kan worden voorkomen. En geluk wordt er door bevorderd.

“Vriendschap begint met écht goed kijken naar de ander.” Dit las ik op een bordje gemonteerd op een bank in een park.

Is het waar? Ik denk van wel. Keer het eens om. Hoe fijn is het als mensen geduldig en geinteresseerd zijn in jou. Hoe vaak komt dat nu eigenlijk voor?

Beter luisteren en rustig kijken is inderdaad de basis voor goede relaties.

De wijsheid van het leven bestaat uit het elimineren van het niet essentiële. ~Lin Yutang

Mooi verkoopt beter. Er verzorgd uitzien bijvoorbeeld, of een fijne telefoonstem hebben, kan een groot verschil maken.

Ja, het gaat zeker over de kwaliteit van de dienst of het product. Een goede presentatie door een mooi iemand van een belabberd product valt meteen door de mand.

Goed voorbeeld van én goed én mooi.

Wat is gezond voedsel? Een definitie kan zijn: ‘als het groeit aan een boom of struik’. Vruchten en planten dus.